Det å orke med anti-frans!

Det er ikkje alltid so greitt for ei husmor å finne tid til å blogge. Særskild ettersom barneflokken
aukar både i alder og antal, det krever då meir etterkvart og so skal ein finne tid til å sove og. Men som bestemor seier; "Dess fleire ungar ein får, dess lettare vert ein på foten." Eg er likevel ganske nøgd med at denne bloggen eksisterar. Målet var jo at det skulle vere ei nettside på norsk som faktisk inneheld litt informasjon for dei som søkjer Gud og leitar etter den Katolske Kyrkja. Då ligg bloggen ute og det er mi bøn at einkvan som har god vilje skal dra nytte av han. Kor ofte eg oppdaterar bloggen er ikkje like viktig.
          Ja, Ratzinger, som den tilhengjaren av protestantisme som han er, hoppa jo av båten og inførte "pavepensjon." Som om pavedømet var eit midlertidig yrke på linje med fotballstrenar eller "den norske-kyrkja-sjaman." Og so fekk me anti-Frans. Då kjende eg som Tradisjonalist lang inn i sjela kor trøytt eg var. Skulle eg orke å setja meg inn i detaljane rundt enno ein galning? Det vert so mange avsporingar frå Katolsk Tru at ein nestan vert immun mot informasjonen. Eg og mannen min byrja so vidt. Me kikka på ulike fjernsynsprogram som anti-Frans hadde delteke på i Brasil. Det handla jo mykje om samme smørja som dei andre har kome med; om at det t.d. ikkje er nokre viktige teologiske skilnader mellom jødar og kristne og at me alle kan synge Kum ba yah ilag utan redsle. Og noko av det fyste anti-Frans gjorde som ny leiarskurk i Vatikanet var då å vitje ein synagoge. Eg kjende meg berre trøytt og umotivert. Mannen min held ut noko lengre. Han grov fram artiklar, bilete, utsagn, avgudsseremoniar og videoar for å eksponere kvifor og denne mannen var ein manifistert kjettar. Vaticancatholic.com har teke tak i same oppgåve som vanleg, og det er jo bra.
          Det ligg jo ei fare i dette at om det vert for gale, so forventar ein berre at det blir verre og verre, og stengjer berre det heile ute. Det siste me høyrde var jo at den nye anti-paven tenkjer på å settje inn ein kvinneleg kardinal. Og då var det fleire innom Novus Ordo som byrja å reagere negativt. Når det gjeld ei slik sak (som sjølvsagt er gale nok) let fleire seg irritere, men når dei spottar Kristus meir direkte gjennom å angripe dei aller viktigaste trusdogmene, då er det liksom greitt for dei mange. Det er kanskje bra likevel at det i allefall dukkar opp noko som får nye til å reagere. Det leier kanskje til at fleire får opp augene for kva Novus Ordo faktisk er, eller rettare sagt ikkje er: Den Sanne Katolske Kyrkja. Vakn opp folkens!            

FN og VATIKANET lovfester spott som ein "menneskerett"!

FN Menneskerettsrådet (UNHRC) Resolusjon 1618 vart godkjend i mars 2011. Kva som meinast med dette er at det no i namnet åt "yttringsfridomen" har vorte ein menneskerett å spotte. Implementeringa av den same resolusjonen vart underskriven i Istanbul den 15. juli 2011. Mellom dei som skreiv under på resolusjonen var Utanriksministrar frå EU, medlemmar av den Arabiske Ligaen, REPRESENTANTAR FRÅ VATIKANET, den amerikanske utanriksministeren Clinton og generalsekreteren for Organisasjonen av Islamsk Samarbeide (OIC).

Den nye lova fokuserar på "beskyttelsen" av individ heller en religionar. (Det viktigaste er m.a.o. heller at du får seie det du vil imot Kristendomen enn at sanninga kjem fram, ettersom det ikkje finnst noko anna sanning enn menneskerettane.) Gjennom denne resolusjonen tek det internasjonale samfunnet eit kraftig tak for yttringsfridomen, religionsfridomen, og mot diskriminering og vald basert på religion og tru.

            Dokumentet held fram med å forklare korleis "dette er fundamentale fridomar som tilhøyrer alle menneske på alle stader, og at dei er særskild essensielle for demokratiet." Deltakarane vert oppmoda om å vurdere korleis dei kan komme med oppdateringar, som ein del av den framhaldande rapporteringa til avdelinga for Øvstekommisjonen for Menneskerettane, og stega som vert teke på nasjonalt nivå ang. implementeringa av Resolusjon 16/18, som og byggjer på relaterte mål i dei andre resolusjonane som er vedtekne i saka om religionsfridom og tru, og om ELIMINERINGA AV RELIGIØS UTOLERANSE og diskriminering.

           Og no er tida komme for å settje saka til verks. Resolusjonen kallar på nasjonane til å beskytte religionsfridomen, til å motarbeide støytande uttrykk (les: i denne konteksten er det som er støytande alt som påstår å vere den ende sanninga, og noko som ikkje får kritiserast.) gjennom utdanning, INTERRELIGIØS DIALOG og offentleg debatt, og å forby diskriminering, profilering og hatbrot, men utan å kriminalisere yttringar dersom dei ikkje direkte fører til voldshandlingar. Dei bed alle land om å gjere rekneskap for- og å gå i lag med dei i å rapportere til FN-kontoret sin Høgstekommisjon for Menneskerettane, for at det framhaldande arbeidet skal lukkast. Sitat: "I Europa ser me no korleis samfunn kjem ilag for å tiltale både den gamle piska av antisemitisme og dei nye straumingane av antimuslimisme, samt å understreke kontinentet sine demokratiske ideal. I Midt-Austen og Asia oppmodar me no både folk og leiarar om å stå imot utspel frå ekstremistar som freistar å blusse opp sekteristiske spenningar, og å avvise forfylgjinga av religiøse minoritetar som t.d. Koptarar eller Ahmadiar eller Bahaiar."

           Legg merke til korleis INGENTING vert nemnd om anti-Katolisisme. Det er den ende (sanne) trua som ingen treng å nemne går eg ut i frå... Og slik held Vatikanet, i ein sann Novus Ordo ande, fram med å le åt Guds Bod gjennom å gjere brot på det Fyste og Andre Bodet til ein MENNESKERETT.. Det er som husbonden min sa: "Europa slår spikar i si eiga likkiste." For den som vil lese meir om saka, anbefalar eg desse to linkane:

http://www.oic-oci.org/topic_detail.asp?t_id=5503 http://grendelreport.posterous.com/is-the-istanbul-declaration-really-pushback-a

Ukrainske "Katolikkar" krever ei kansellering av saligkåringsprosessen av Johannes Paulus II og av Assissi

Det var overraskande og særs gledeleg å oppdage denne websida: http://uogcc.org.ua/en/video/index.php/  frå Ukraina, drive av ei gruppe som kallar seg "the Ukrainian orthodox Greek-Catholic Church" (Den ukrainske Ortodokse Gresk-Katolske Kyrkja.) For dei som tykkjer at terminologien "ortodoks" og "katolsk" i same tittel er forvirrande, so kan eg forklare at dette historisk sett ikkje er austlege skismatikarar/kjettarar, men ei grein av den Katolske Kyrkja innanfor den greske riten som alltid har kalla seg ortodokse, som tyder "rett truande". I dag høyrer denne gruppa til under Novus Ordo og det II Vatikankonsiliumet si sekt, men ettersom dei ikkje har same kontakt med Roma som den latinske riten, har dei i større grad enn Novus Ordo i vest, halde fram som tidlegare med Messefeiring og teologi. Det er grunna at dei ikkje har full kjennskap til sedevakansen at dei tiltalar Benedict XVI som "pope/pave" og "your Holiness/hans Heilagdom"...
           Det som er so interessant er at 7 ukrainske biskopar frå denne riten no har byrja å vakne opp og innsjå at det som anti-pavane og Novus Ordo held på med bryt med sann Katolsk Tru. Dei har difor lagt opp ei rad med videoar og artiklar på internetsida si, der dei m.a. fordømmer saligkåringsprosessen av JPII som er sett i gong av Benedict XVI, dei fordømmer Assissi-konferansane arrangerte av Roma, dei utropar "anathema" over ei rekkje Novus Ordo "biskopar" og "kardinalar" rundt omkring i verda og mykje anna interessant. Dei nærmar seg den sedevakantistiske posisjonen med stormsteg, og eg har difor lyst til å leggje opp ein av videoane deira på bloggen min:



Ei tale til Pave Benedict XVI
Av Erkebiskop Elias
Av den ukrainske Ortodokse Gresk-Katolske Kyrkja
28. januar, 2011
(Ei samanfattning av innhaldet i videoen oversett til norsk)

Hans Heilagdom

På den fyste dagen i det nye året kom det bod om noko sjokkerande: Du stadfesta den apostatiske gesten i Assissi; du tenkjer å ta opp att og å kanonisere det.
Me siterer deg: "Til minne om den storarta historiske gesten utført av min forgjengar og for å høgtidsamt fornye engasjementet åt dei truande frå alle religionar om å leve ut si eiga religiøse tru i teneste for freden."

Hans Heilagdom, du må innsjå at gjennom å vedkjenne handlingane i Assissi, stilte du deg imot Kristus og imot Hans Mystiske Lekam, Kyrkja.

Denne so kalla "storarta historiske gesten" er eit totalt svik mot Kristendomen.
Å invitere avgudsdyrkarar som tilbed satan til Assissi og å settje dei til å leve ut deira eigne religiøse overtydingar er absurd. Å sette avgudsdyrking på lik linje med Evangeliet er fullstendig kjettersk.

Evangeliet og heile misjonstradisjonen åt Kyrkja vert slik fornekta.

Hans Heilagdom, Peter fornekta Kristus tre gonger, men den same natta synte han anger.

1) Du erklærte ei kjettarlære offentleg.
2) Du fastsette ein spesifik dato for saligkåringa av ein apostat.
3) Du bestemde deg for å utføre ein gest av fråfall frå Trua (apostasy) og å reise til Assissi i eigen person.

Under desse siste to åra, har bispesetet vårt gjentatte gongar oppfordra deg om å byrje å reformere Kyrkja.
Me har påpeika at denne kyrkjereforma ikkje kan settjast i gong utan offentleg botgjering for den apostatiske gesten frå Johannes Paulus II i Assissi.

Det er ironisk at i byrjinga av dette året so gjorde du nett det motsatte: Du fastsette ein dato for saligkåringsprosessen av ein apostatisk Pave: 1.mai, 2011.

Den dagen du saligkårar ein apostat kjem til å vere dagen då du ex-kommuniserar deg sjølv frå den Mystiske Lekamen åt Kristus.
Etter Epistelen åt Galatarane, Kapittel 1, vers 8 og 9, fell du då under Guds anathema, ei forbanning.

Om du då freistar å skape einskap med denne anti-krists ande i Assissi, vert du som ein som grev ei grav åt Kyrkja.
20 år etter sin død vart Pave Honorius I ex-kommunisert frå Kyrkja berre fordi han hadde halde seg tyst angåande kjetteri. På same vis gjeld det deg og di innstilling til Johannes Paulus II; du held deg i tystnad angåande kjetteri. Du og gjer ei historisk kjettersk handling.

Om du ikkje angrar deg, vert du ansvarleg for sjølvøydeleggjinga av den Katolske Kyrkja.
Hans Heilagdom, ta til vit og angre deg.
Korleis?
1) For det fyste, avlys det planlagte møtet i Assissi og gjer det motsatte. Det motsatte er offentleg botgjering for den kjetterske gesten åt Johannes Paulus II.

2) For det andre, avlys saligkåringsprosessen av Johannes Paulus II.

3) For det tredje, fjern alle apostatiske (dei som har falle ifrå trua) kardinalar og biskopar frå embeta deira. Vig sanne Katolske biskopar som vil utføre ei intern reformering av Kyrkja.
Dette er kva den blødande Kyrkja forventar av deg.
Dette er kva den lidande Hyrdingen åt Kyrkja, Jesus Kristus Sjølv, forventar av deg.

Han kjem snart til be deg om å gjere rekneskap for om du handla etter Hans profetiske ord.

Hans Heilagdom, sju biskopar frå bispesetet åt den ukrainske Ortodokse Greske-Katolske Kyrkja bed for deg.

Befolkningskontroll!

 Det er ikkje so mange dagar sidan antipaven Ratzinger gjekk ut og uttala seg om prevensjon, dette i ei ny bok som vart skrive av ein journalist etter ei mengd med intervju.. Han sa mellom anna at det er høve då prevensjon kan vere eit steg på vegen i nestekjærleiken mellom menneske, dersom dei nyttar det for å hindre spreiinga av infeksjonssjukdomar, då særskild hjå HOMOFILE OG PROSTITUERTE! Han seier igrunn her at "Kyrkja" kjem med vegleiande informajon om korleis homofile og prostituerte får PRAKTISERE SIN SEKSUALITET! Som om det skulle finnast seksuelle alternativ utanfor ekteskapet.. Det heile er ei heilt absurd uttaling. Og korleis skulle prevensjon innan kyske ekteskap vere med på å hindre spreiinga av HIV viruset? Det er alt som har funne stad utanfor ekteskapet som er opphavet til elendigheita, og det er grunna hor og utukt at det har halde fram med å spreie seg. Kondomar får ikkje menneska til å drive mindre utukt, og ekteskap som er inngåtte med intensjonen å vere seksuelt aktive, men utan høve til prokreasjon, som er det primære med seksualiteten- slike ekteskap er syndige, både med og utan kondomar. Noko anna som er trist, er at den moderne "katolske kyrkja" Novus Ordo i det minste har vore ei talstor motvekt og ein bremsekloss til ein veksande ideologi i verda; ideologien om å begrense verdsbefolkninga. Men etter kvart som Novus Ordo har forkynt "naturleg familieplanlegging" har dei vorte som alle andre heidningar og på dette området. Gradvis akseptering av kunstig prevensjon må jo berre verte neste steg.

            Novus Ordo (Ny Verdsordning), som dei frimurarane dei er, går her hand i hand med ein anna global organisasjon full av frimurar-ideologi som og kallar seg NWO- New World Order. Desse globalistane har mellom anna sett opp eit monument i Georgia, USA, for å markere at ein må minske verdsbefolkninga no.. frå 7 milliardar til 500 millionar! Dette er altso ei befolkningsminsking på 80-90%!! Ved fyste augekast skulle ein kanskje tenkje seg at dette må vere ei galen lita gruppe av ekstremistar, som berre har fått litt ressursar og sett opp eit monument som liknar på Stonehenge monumentet. Men nei, denne ideologien går hand i hand med det FN og freistar å oppnå; me skal ikkje få halde fram med å reprodusere oss, nei, mange av oss skal ikkje få leve i det heile. Me skal reduserast til ein global elite som kan leve i fryd og gaman, med enorme ressursar mellom hendene som alle er kontrollerte av ei global verdsordning. Det er jo heilt apocalyptisk, men desse kreftene er i full rørsle over heile verda..i FN, i Vatikanet og hjå ulike organisasjonar som poppar opp over det heile for å rekruttere og hjernevaske lekfolket.

             Eit døme er "The Optimum Population Trust", som har rekruttert Sir David Attenborough som sitt store æresmedlem. Han lagar no fjernsynsprogram om kor viktig det er å minske befolkninstala for å redde dyreriket og for å kunne ha ei bærekraftig utvikling med ressursar for alle. Program som ikkje i det heile tek opp kor mange som døyr, problema med alle jenteborna som vert aborterte i Kina og India, eller problemet med overskot av mat som vert kasta, fordi agurkane er for svingete og potetene og tomatane for avlange eller fargelause..Det ligg til historia at Attenborough er ein hardbarka ateist, heilt utan kristen moral. Det nye som kjem og allereie har komme, er at dei som får meir enn 1 eller 2 born vert rekna som uansvarlege, korttenkte, umoralske og ein fiende mot menneskeslekta. Dei som vil fylgje eit Katolsk familieideal vert likna med naturressursterroristar som får bære skulda for alt frå global oppvarming til krigar og konflikter som oppstår. Til slutt kjem det til å verte statlege sanksjonar for dei som får for mange born, kanskje som redusert barnetrygd, problem med socialen, straffeavgifter og miljøskattar eller liknande tiltak. I India på 80-talet arrangerte staten t.d. STERILISERINGSFESTIVALAR" der fattige fekk pengar for å sterilisere seg, og der alle lovbrot vart straffa med tvangssterilisering, brot som å ta toget utan billett.. I Thailand vert fattige kvinner tvinga til å vaksinere seg under graviditeten for å kunne få personnummer til borna sine. Problemet med desse vaksinene er at dei fører til spontanabortar i høg skala. Og indiske kvinner opplever ofte at dei vert sterile av vaksinene som dei får. Til og med i Noreg uttrykte helse-Noreg ei uro over dei auka spontanabortane som kom i samband med influensavaksiner. Men lækjemiddelindustrien nekta sjølvsagt å granske saka grunna "manglande finansiering." At brus, flaskevatn, kvitteringar, tåteflasker og allslags hardplastprodukt som me alle brukar inneheld kjemiske emne som skadar fertiliteten er ikkje tilfeldig. For korleis skal FN, den Nye Verdsordninga og David Attenborough oppnå slike enorme menneskenedskjæringar? Gjennom prevensjon, abortar, hjernevasking, statlege sanskjonar, krigar, pestar, vaksiner, forpesta genmodifisert mat, kjemiske våpen..? Noko drastisk må dei i alle høve gjere, for menneske forsvinn ikkje berre av seg sjølve. 500 000 000 menneske! Det er då ingenting, eit vanvittig tal!

FN, som ligg bak Agenda 21, formulerer seg slik:
Den veksande avhengigheita mellom nasjonar gjer internasjonal handling (ang. befolkningskontroll) enno viktigare. Internasjonale strategiar kjem berre til å nå målet, som må oppnåast i all hast, gjennom strukturelle, økonomiske og sosiale reformar som aukar levestandaren... hurtige demografiske endringar må til, endring av menneskeleg OPPFØRSEL, INNSTILLINGAR OG VERDIAR! Desse endringane skal utførast i samsvar med prinsippa og måla til FN, dei universelle Menneskelege Rettane sin Deklarasjon og den Andre Forente Nasjonars utviklings Dekade..  

Bodskapen på det neo-paganske Stonehenge-monumentet i Georgia:
http://www.tcrnews2.com/Agenda21.html

1.Halde ved like menneskeslekta under 500,000,000 personar i evig balanse med naturen. (Å redusere 80-90% av verdsbefolkninga med andre ord)

2. Å gje vise rettesnorer for reproduksjon- å forbetre helse og mangfald. (Døme: abortar, p-piller. eutanasi, å halde fram å forsyne fattige med ammunisjon slik at dei kan krige krigar og utrydde seg sjølve osv.)
3. Å sameine menneskeslekta med eit levande nytt språk. (Verre enn Babel.) 

4. Å styre pasjon, tru og tradisjon med måtehald og sunn fornuft. ( Å avskaffe Kristendomen)
5. Å beskytte menneske og nasjonar med rettvise lover og domstolar. (Større makt til eliten)

6. La alle nasjonar styre internt og løyse eksterne flokar i ein verdsdomstol.
7. Å unngå unaudsynte lover og overskotsembedsmenn. (Å sentralisere global kontroll so storebror kan sjå deg.)
8. Å balansere personlege rettar med sosiale plikter (Slaveri i stadenfor plikter)
9. Å prise sanninga, det vakre, kjærleiken, å søke harmoni med det evige (Frimurersk mystisk religion)
10.Å ikkje være ein kreftsvulst i verda, lat naturen få plass (Befolkningskontroll.)

Og alt dette bottnar i avskaffinga av Gud. Trua eller rettare sagt mangel av trua på at Gud kontrollerer verda og held henne oppe, at Han tek seg av sitt skaparverk og at menneska står over dyra då dei er skapte i Guds bilete. Det ende me kan gjere er å halde fram i Trua, gjere bot og be mykje. Men me kjem til å skilje oss meir og meir ut frå mengda, me som vil frykte Gud meir enn menneska.  

Fleire bevis mot novus ordo og Joseph Ratzinger!

Etter å ha bevist punkt 8); at Joseph Ratzinger fornekta dogmer innan si påståtte ”upphøging til pontifikatet”. Som kjettar og ikkje-Katolikk kunne han difor aldri bli Pave,

            ...tenkte eg å gå vidare med neste sak; at Benedictus XVI og kan bevisast å vere ein kjettar om han, etter at han vart "opplyfta" til det "petrinske embetet", enten direkte manifesterar ei kjettersk lære eller at han manifesterar det indirekte gjennom å lære ut noko som skulle utelukke sanninga i ei Katolsk dogme. Vidare lova eg å gå nærmare inn på punkt 9); å bevise at novus ordo ikkje kan være den Katolske Kyrkja, då dei lærer tvert imot tidlegare definerte dogmer. Ettersom Kyrkja ikkje kan ta feil, eller sanninga endrast – fylgjer det at novus ordo ikkje er den Katolske Kyrkja.

So lat oss då byrje med å setja fokuset på nokre andre kjettarlærer. Der er mykje ein kunne anmerke innan novus ordo. Kva skal ein t.d. seie om at den arianske truvedkjenningsformelen har hamna i "den fjerde eukaristiske bøna" i novus ordo si "messeordning?"
"Ja, det er skikka å takke deg, HEILAGE FADER, det er sanneleg rett å forherlige deg, FOR DU ÅLEINE ER DEN SANNE OG LEVANDE GUDEN." (For dei som måtte undre er dette faktisk ein grov heresi, ettersom det ikkje stemmer at det berre er Faderen som er Gud, men og Sonen og den Heilage Anden.)

No tykkjast det kanskje absurd å seie at novus ordo er arianar, men det var heller ikkje det som var poenget med å ta opp dette sitatet. Den Katolske messa er per se ufeilbar, og dei Katolske messebønene er trusnormer. Lex orandi, lex credendi (slik som me ber, slik trur me). At novus ordo messa ordrett siterer den arianske biskopen Wulfila si truvedkjenning, ei truvedkjenning som meinar at "Faderen åleine er den sanne og levande Guden" er berre enno eit bevis på at den Heilage Ande ikkje leiar novus ordo. Den sanne Katolske Kyrkja skulle aldri kunne uttrykkje noko slikt. Slik kunne ein ha halde fram ad absurdum, so nedanfor skal me berre ta for oss eit par saker til som ein kan fundere på- saker som er særs representativt for den nye anti-kyrkja.

I 1999 samla leiarane for novus ordo seg med dei ulike toppane for luthedomen og skreiv under på ein kjettersk deklarasjon om rettferdiggjering. Nett slik som dei opphevde exkommuniseringa av dei austlege kjettarane (sjå forrige blogginnlegg), so opphevde dei anathemaane frå Trient mot den protestantiske vranglæra "sola fide" (trua åleine). Igjen, eg seier ikkje at novus ordo står for sola fide, men det er ei lære som ikkje lenger er fordømt av dei.

 Felles erklæring med lutheranarane om rettferdiggjering, 31.oktober 1999, del 41:
(Joint Declaration With the Lutherans on Justification)

"Slik vert dei doktrinære fordømmingane frå 1500-talet (dvs. frå kyrkjemøtet i Trient), i den grad som det gjeld doktrina om rettferdiggjering, sett fram i eit nytt ljos: DEI LUTHERSKE KYRKJENE SI LÆRE PRESENTERT I DENNE ERKLÆRINGA FELL IKKJE UNDER FORDØMMINGA FRÅ KYRKJEMØTET I TRIENT."
Dette betyr altso at dei lutherske lærene som vart lyfta fram i "the joint declaration" ikkje lengre er formål for fordømming frå Trient. Spørsmålet vert då kva for lutherske lærer det er som vert lyfta fram i "the joint declaration?"
Henta frå vaticancatholic.com og vatican.com

1 Joint Declaration With the Lutherans on Justification, 31 oktober 1999 "I fylgje luthersk forståing, rettferdiggjer Gud syndaren gjennom TRUA ÅLEINE."

2) Joint Declaration With the Lutherans on Justification, 31 oktober 1999, del 21: ”I fylgje luthersk lære er MENNESKE UKAPABLE TIL Å SAMARBEIDE PÅ SI EIGA FRELSE, for som syndarar motset dei seg aktivt Gud og dei frelsande handlingane Hans."

3) Joint Declaration With the Lutherans on Justification, 31 oktober 1999, stycke 26: ”…Lutheranar…ynskjer heller å uttrykkje at RETTFERDIGGJERING held fram å være fria frå menneskeleg samarbeide og IKKJE ER AVHENGIG AV FORNYANDE LIVSEFFEKT GJENNOM NÅDE I MENNESKE."
4) Joint Declaration With the Lutherans on Justification, 31 oktober 1999, stycke 29: ”LUTHERANAR FORSTÅR KRISTNE SI STODE SOM Å VERE BÅDE RETTVISE OG SYNDARAR SAMSTUNDES. Truande er heilt rettvise, i det at Gud tilgjev dei syndene deira gjennom Ord og Sakrament og gjev dei rettferdiggjering i Kristus som dei tek del av i tru. I Kristus, anerkjenner dei at dei held fram med å vere totale syndarar."

5) Joint Declaration With the Lutherans on Justification, 31 oktober 1999, stycke 29 : ”..Lutheranar seier at rettferdiggjorde personar og er syndarar og at deira opposisjon mot Gud sanneleg er synd, DEI FORNEKTAR IKKJE, DENNE SYNDA TIL TROSS, AT DEI IKKJE ER SKILDE FRÅ GUD  og at denne synda er ei "herska (ruled)" synd.

Alle desse proposisjonane er altso ikkje lenger fordømde i fylgje novus ordo. Dette på trass av at Kyrkjemøtet i Trient ex cathedra forklara desse lærene for å vere kjetterske. Ein må enno ein gong velje, her mellom det den Katolske Kyrkja seier i Trient og det novus ordo seier. Der er ingen mellomveg, ein kan ikkje ha både og. Enten er desse lærene fordømde, eller so er dei det ikkje. Lat oss sjå kva den sanne Kyrkja seier om saka:

1) Pave Paul III, Konsiliet i Trient, session 6, kapittel 10, ex cathedra: ”De ser, at ein mann er rettferdiggjord av gjerningar og IKKJE AV TRUA ÅLEINE. (Jak 2:24)
(You see, that by works a man is justified and NOT BY FAITH ALONE)

2) Pave Paul III, Konsiliet i Trient, session 6, kanon 4, ex cathedra: ”OM NOKON SKULLE SEIE AT MENNESKET SIN FRIE VILJE, RØRD OG VEKT AV GUD, IKKJE SAMARBEIDAR ved å godta Gud som rører opp og kallar, og som let det inneha og førebuer det til å oppnå nåde til rettferdiggjering, og at det ikkje kan gå imot dette om det vil, men som noko livlaust ikkje gjer noko i det heile og berre er i ei passiv stode: LAT HAN VERE ANATHEMA (fordømd)."
("IF ANYONE SHALL SAY THAT MAN’S FREE WILL MOVED AND AROUSED BY GOD DOES NOT COOPERATE by assenting to God who rouses and calls, whereby it disposes and prepares itself to obtain the grace of justification, and that it cannot dissent, if it wishes, but that like something inanimate it does nothing at all and is merely in a passive state: LET HIM BE ANATHEMA.”)

3) Pave Paul III, Konsiliet i Trient, session 6, kanon 1, ex cathedra: "OM NOKON SKULLE SEIE AT MENNESKET KAN VERTE RETTFERDIGGJORD for Gud av sine eigne gjerningar som er gjorde enten etter hans eige naturlege krefter, eller gjennom Lova si lære, og UTAN GUDOMMELEG NÅDE GJENNOM KRISTUS JESUS: LAT HAN VERE ANATHEMA (fordømd)."
(”IF ANYONE SHALL SAY THAT MAN CAN BE JUSTIFIED before God by his own works which are done either by his own natural powers, or through the teaching of the Law, and WITHOUT DIVINE GRACE THROUGH CHRIST JESUS: LET HIM BE ANATHEMA.”)

4) Pave Paul III, Konsiliet i Trient, session 5: "FOR I DEI SOM ER FØDDE PÅ NY, hatar GUD ingenting, FOR DER ER INGA FORDØMING, for dei som i sanning er gravlagde med Kristus i dåpen til døden. (Rom 6:4) som ikkje lever etter kjøtet (Rom 8:1), men som ved å leggje av det gamle mennesket og ikle seg ein ny som er skapa etter Gud (Ef 4:22, Kol 3:9) ER VORTE GJORT USKULDIGE, LYTELAUSE, REINE, SKULDLAUSE og elska søner av Gud, Guds sanne arvingar, men medarvingar med Kristus. (Rom 8:17), slik at der ikkje er noko i det heile til å hindre deira inntrede i Himmelen."
(”FOR IN THOSE WHO ARE BORN AGAIN, GOD hates nothing, because ’THERE IS NO CONDEMNATION, to those who are truly buried together with Christ by baptism unto death’ (Rom. 6:4), who do not ’walk according to the flesh’ (Rom. 8:1), but putting off ’the old man’ and putting on the ’new, who is created according to God’ (Eff 4:22; Kol 3:9), ARE MADE INNOCENT, IMMACULATE, PURE, GUILTLESS, and beloved sons of God, ’heirs indeed of God, but co-heirs with Christ’ (Rom. 8:17), so that there is nothing whatever to retard their entrance into Heaven.”)

5) Pave Paul III, Konsiliet i Trient, session 6, kapittel 15, ex cathedra: "...doktrina av Gudommeleg lov som ekskluderar frå Guds rike ikkje berre dei som ikkje trur, men og dei trufaste som er horkarar, ekteskapsbrytarar, unaturleg feminine, lygnarar for menn, tjuvar, havesjuke, fyllebytter, ranglarar, utpressarar (1 Kor 6:9) og alle andre som begår DØDSSYNDER, som dei kunne ha halde seg vekke frå med hjelp av Guds nåde og som DIFOR NO ER ADSKILDE FRÅ GUDS NÅDE."
(”…the doctrine of divine law which excludes from the kingdom of God not only the unbelievers, but also the faithful who are fornicators, adulterers, effeminate, liers with mankind, thieves, covetous, drunkrds, railers, extortioners (1 Kor. 6:9), and all others who commit DEADLY SINS, from which with the assistance of divine grace they can refrain and FOR WHICH THEY ARE SEPARATED FROM THE GRACE OF GOD.”)

Dette har altso novus ordo/II Vatikankonsilium-sekta fullstendig forkasta. Dei opphever bullene mot grunnkjernene i protestantismen, dei tykkjer at Luther var ein heilt grei teolog, dei prisar avlidde sektgrunnarar som om dei skulle vere i Himmelen no, og motset seg alle former for konverteringar då det er "saue-røveri!" Og tru ikkje at antipaven Benedictus XVI ikkje aksepterer "the joint declaration" berre fordi han ikkje var til stades og skreiv på henne i 1999. Ved fleire høve har han hylla denne erklæringa. Ja, ikkje berre hylla han henne, men og OPPMODA andre sekter om å skrive under på den same.

Antipaven Benedictus XVI, i ein offentleg tale til metodistar, 9. desember 2005 (L’Osservatore Romano, dec 21 s.5)
"EG HAR VORTE OPPMODA AV INITIATIVTAKARANE som vil ta inn medlemmane i Verds Methodist Rådet (World Methodist Councilinto) under den FELLES ERKLÆRINGA OM RETTFERDIGGJERINGSDOKTRINA, UNDERSKRIVE AV DEN KATOLSKE KYRKJA og den Lutherske Verds Federasjonen i 1999."

Vidare kjem eit sitat som må vere noko av det mest kjetterske eg har sett. Sitatet er henta frå andre vatikankonsiliumet sin "dogmatiske konstitusjon" om Kyrkja kapittel II, del 16:

"Det Gudommelege forsynet nektar heller ikkje å gje dei naudsynte hjelpemidla til berging for dei som utan skuld enno ikkje har nådd fram til ein utrykkjeleg KUNNSKAP OM GUD, MEN SOM LIKEVEL MED HJELP AV DEN GUDOMMELEGE NÅDEN STREVAR ETTER Å LEVE EIT RETT LIV."

Dette handlar ikkje om "dei som ikkje veit noko om Kristi evangelium og Hans Kyrkje, men er utan skuld i dette" -som er ei kjettersk lære i seg sjølv...Nei, dette handlar om dei som IKKJE HAR NOKON KUNNSKAP OM GUD i det heile teke, altso ateistar, som mange kommentatorar har tolka det. Ein novus ordo "prest" eg har vore i kontakt med hadde ei ekstrem tolkning av dette, men ei tolkning som framleis illustrerte at dette i botn og grunn handlar om ateistar. Den tolkninga han hadde gjekk ut på at dette ikkje BERRE handlar om ateistar som, utan eiga skuld, aldri har kunna gjere seg kjende med evangeliet, men ifylgje han gjelde dette og dei ateistar som pga. at dei hadde vorte skandalerte av "truande" eller grunna at dei ikkje hadde fått høyre ein bodskap som var grundig nok, hadde vald å ikkje tru på Gud..

I same stykkje som eg siterte ovanfor kan du lese fylgjande kjettarlære: ”MEN FRELSESPLANEN OMFATTAR OG DEI SOM SANNAR SKAPAREN, FRAMFOR ALT MUSLIMANE. Dei sannar at dei har Abraham si tru OG TILBER MED OSS DEN ENDE OG MISKUNNSAME GUDEN, som skal döme menneska på den siste dagen."

Der er so mange kjetteri i desse to setningane at det er vanskeleg å bestemme seg for kvar ein skal byrje. For det fyste, so sannar ikkje muslimane "DEN ENDE OG MISKUNNSAME GUDEN". Muslimar har alltid vorte rekna som utruande heidningar av den Katolske Kyrkja. (Lat meg syne til Pave Gregorius XVII sitt brev, St. Francis av Assisi si krønike mm.) Men det mest illustrative er likevel det faktum at Kyrkja i bønene sine alltid har omtala muslimane som "infidels" (utruande.) Bøneregelen er trusregelen; Lex orandi, lex credendi. Me har i våre Messer bedt om at Gud skal omvende dei heidenske muhammedanarane i mesta 1400 år. Seier orda "missa contra paganos" (messe mot heidningane) nokon eit eller anna? Det er slik Kyrkja alltid har sett på muslimane. Der er fleire bevis, men ei ufeilbar bøn burde vere nok:
Til dømes i kollektbøna for St. Raymund Nonnatus (31.august) ber me fylgjande, som altso er ex cathedra:
   "Deus, qui in liberándis fidélibus tuis ab impiórum captiváte, beátum Raymúndum Confessórem tuum mirábilem effecisti: ejus nobis intercessione concede: ut, a peccatorum vinvulis absoluti, quae tibi sunt placita, liberis mentibus exsequamur. Per Dóminum."

Hevdinga at muslimar skulle tilbe Gud er og fordømd. Tidlegare har St. Gregorius den Store vorte sitert (sjå ovanfor), men det er og ei dogme at ein umogeleg kan behage Gud utan den Katolske Trua. Dette var noko som og vart tydeleg poengtert av Kyrkjemøtet i Trient heilt i byrjinga av 5.sessionen:

"AT VÅR KATOLSKE TRU, SOM DET ER UMOGELEG Å BEHAGE GUD UTAN, måtte, då vranglærer er reinsa vekk, halde fram i sin perfekte og lytelause integritet, og at Kristne menneske ikkje må verte kasta hit og dit med kvar ende doktrinære vind; som den gamle ormen, den evige fienden til menneskeslekta, midt i alle desse onder som Guds Kyrkje i desse dagar vert plaga med, og har rota opp ikkje berre nye, men og gamle strider ang. arvesynd, og botemiddelet for dette...
(”THAT OUR CATHOLIC FAITH, WITHOUT WHICH IT IS IMPOSSIBLE TO PLEASE GOD, may, errors being purged away, continue in its own perfect and spotless integrity, and that the Christian people may not be carried about with every wind of doctrine; whereas that old serpent, the perpetual enemy of mankind, amongst the very many evils with which the Church of God is in these our times troubled, has also stirred up not only new, but even old, dissensions touching original sin, and the remedy thereof..”)

Er det mogeleg for Kyrkja å ex cathedra faststille at noko som er mogeleg er umogeleg? I fylgje novus ordo er det mogeleg. Spørsmålet vert fylgjeleg om muslimane har den Katolske Trua? Svaret er kort og greitt nei. Muslimane delar ikkje den Katolske Trua, dei delar ikkje ein gong dei essensielle mysteriuma som katekumenar må ha kjennskap til innan dei kan verte døypte. Dei fornektar inkarnasjonen, dei fornektar at Gud kan vere tre personar, dei fornektar at Jesus er Guds Son og Gud, dei fornektar at Gud kan vere Fader, dei fornektar at Gud kan vere Heilag Ande, dei fornektar Guds uforanderlegheit. Korleis i alle dagar kan novus ordo meine at muslimane ikkje berre "tilber"(noko ingen kan gjere på rett vis utanfor Kyrkja), men og at dei trur på "same" Gud, og at Han inkluderar dei i frelsesplanen sin? Då skulle evangeliet verte heilt meiningslaust. Då skulle Jesus Kristus verte ein lygnar som seier at "den som trur og vert døypt skal verte frelst, men at den som ikkje trur allereie er dømd." Novus ordo kjem ikkje med eit ende hint om at desse heidningane treng å omvende seg.
Der er verken plass eller tid for å gå igjennom alle dei kjetteri som andre vatikankonsiliumet og dei anti-pavar som på falskt vis har utgjeve seg for å vere Kristi vikarier. Mykje meir skulle t.d. kunne seiast om det faktum at novus ordo sannar at forlating for syndene eksisterar utanfor Kyrkja (unitatis redentigratio 3) fordømt av Bonifacius VIII, at det ikkje finnst ikkje-Katolske Kristne (unitatis redentigratio 1), at Kyrkja si lære til tider er feilaktig (unitatis redentigratio 6), at mennesket er sentrum for alt (gaudum et spes 12), at austlege kjettarar kan ta imot kommunion med Katolikkar (orientalium ecclesiorum 27), at Kristne framleis søkjer etter sanninga (gaudium et spes 16), at protestantar er Kristi læresveinar (apostolicam actuositatem 15), at Kyrkja sine disipliner til tider er feilaktige (unitatis redentigratio 6) - fordømd av Pius VI, at buddismen opplyser (nostra aetate 2), at økumenisme bidrar til einskap (unitatis redentigratio 4), religiøs fridom (dignitatis humanae 12), at den sanne religionen ikkje er den Katolske Kyrkja (unitatis redentigratio 4, dignitatis humanae 1), at staten ikkje kan forby ikkje-Katolske religionar (dignitatis humanae 2,3), at jødane ikkje er forkasta av Gud (nostra aetate, 4) – fordømt av Pave Adrian I, at ein skal ta imot hjelp av protestantar ved Bibeloversettjingar (dei verbum, 22), dei menneskelege rettigheitane ”over alt anna” (dignitatis humanae 15), at pluralisme er noko positivt (gravissimum educationis 6,7) mm in absurdum.

Ei ende kjettarlære skulle vere nok for å bevise at Joseph Ratzinger ikkje er ein sann Pave, no har me sett fleire. Me har og sett at novus ordo ikkje er den Katolske Kyrkja, då Kyrkja ikkje kan moteie seg sjølv. Kyrkja skulle like lite den eine dagen hevde at Ho er Kristi Kyrkje for å dagen etter seie noko anna, som at Ho skulle kunne hevde den eine dagen at Jesus er Gud for å dagen etter seie noko anna. Likevel står me i ein situasjon der den sekta som mange sannar som den Katolske Kyrkja gjer nett dette på mange punkt. Og om desse kjetterske menn er av Kyrkja og "leier" Henne, då er ikkje berre dei som fylgjer henne som er kjettarar, nei, då har sanneleg vår Skapar og kjettersk spotta som sa at "helvetes portar aldri skal stå seg mot Henne," ein lovnad som har vorte definert av Kyrkja å referere til kjettarar. Det er ikkje eg som seier at desse kjettarar og deira kjettarlærer er Katolske, det er novus ordo. Skal de no late som ingenting eller kjettersk hevde at Kyrkja kan ta feil?

Lat oss då kort summere enno ein gong kva som har vorte bevist i desse 5 blogginnlegga:
1) At dogmer skal forståast slik som dei alltid har vorte definerte,
2) me er samde om at ein er ein kjettar om ein so berre skulle fornekte ei ende dogm!
3) det er mogeleg å fornekte ei dogm i opposisjon imot definisjonen, eller ved å halde på eit syn som utelukkar definisjonen.
4) Kjettarar er ikkje ein del av Kyrkja.
5) Ein kjettar kan ikkje gyldig veljast til Pave, sjølv om so heile kardinalkollegiet er samde om det og uansett kor lang tid det har gått.
6) Ein Pave som fell i kjetteri/heresi, fell og i kraft av dette utanfor Kyrkja og opphøyrer difor å vere overhovudet for ein lekam som han ikkje lenger er ein del av.
7) Ipso facto latae sentiae exkommuniseringar treng ikkje ein deklarasjon for å ha verkande kraft.

8) Joseph Ratzinger fornekta dogmer innan si påståtte ”upphøging til pontifikatet”. Som kjettar og ikkje-Katolikk kunne han difor aldri bli Pave.
9) Me har og sett at novus ordo ikkje kan være den Katolske Kyrkja, då dei lærer tvert imot tidlegare definerte dogmer. Ettersom Kyrkja ikkje kan ta feil, eller sanninga endrast – fylgjer det at novus ordo ikkje er den Katolske Kyrkja.

Dette er saka si kjerne. Om Ratzinger er ein kjettar, noko han heilt utvilsomt er- so kan han ikkje vere Pave. Punktum. Det er ei dogme at kjettarar ikkje er av Kyrkja. Distinksjonen mellom materiell og formell kjettar gjeld ikkje når kjetteriet er manifestert og offentleg. Og sjølv utan å at ein visste dette, so fornektar Joseph Ratzinger grunnleggjande dogmer som ein Katolikk ikkje kan vere ignorant om utan å då og opphøyre å vere ein Kristen. Den Apostoliske truvedkjenninga er dei absolutte grunnane som den Katolske trua kan reduserast til. Eit menneske som ikkje sannar desse grunnane saknar den trua som gjer oss til Kristne. Det er utanom all tvil at Ratzinger fornektar mange av desse aller mest grunnleggjande Kristne dogmene, t.d. Kyrkja sin einskap. Uansett om han gjer det med vilje eller i ukunne, so er sluttresultatet det same, han er ikkje ein Kristen og kan difor aldri vere overhovudet for den Kristne Kyrkjelyden. Gjer han det med vilje, so motseier han ei definert dogme og er då ein kjettar som ipso facto (automatisk) finn seg utanfor Kyrkja. Skulle han, imot alle odds, på trass av at han har fleire doktargrader og hevdar at han er Peter sin etterfylgjar ikkje kjenne til og tru på eit av Kyrkja sine fire merke, ja saknar han den trua som i det heile gjer oss til Kristne, so kan han heller ikkje vere overhovude for Kyrkja. Me snakkar altso ikkje om djupare teologiske spørsmål enn dei som me alle av Gudommeleg lov må kjenne til for å verte frelste, som Pave Pius X seier i Acerbo Nimis 15. april 1905:  
"Og slik hadde vår forgjengar, Benedictus XIV, ein rettvis grunn for å skrive: "Me erklærer at ein stor del av dei som vert fordømde til evig straff lid den evige pina PÅ GRUNN AV IGNORANSE OM DEI TRUSMYSTERIUMA SOM MÅ KJENNAST TIL OG VERTE TRUDD PÅ for å kunne verte rekna mellom dei utvalde.""
 (“And so Our Predecessor, Benedict XIV, had just cause to write: ‘We declare that a great number of those who are condemned to eternal punishment suffer that everlasting calamity BECAUSE OF THE IGNORANCE OF THOSE MYSTERIES OF FAITH WHICH MUST BE KNOWN AND BELIEVED in order to be numbered among the elect."")

Då er det nett ein slik ignoranse som Kyrkja IKKJE kan formidle til verda, ein ignoranse om dei essensielle mysteriuma-  men det er nett det Ratzinger gjer som det har vorte bevist ovanfor. Kyrkja formidlar ikkje død, men liv. Om novus ordo er Kyrkja, då har Kyrkja ikkje gjort noko anna dei siste 50 åra enn å leie menneske til helvetet, ei hevding som er like absurd og kjettersk som ho høyrest ut.
Pave Leo X under det femte laterankonsiliet definerte fylgjande i session 11:
 “"For, regulars and seculars, prelates and subjects, exempt and non-exempt, BELONG TO THE ONE UNIVERSAL CHURCH, outside of which no one at all is saved, and they all have one Lord and ONE FAITH."
Det er altso de fide at det finnst ei tru i Kyrkja. Med andra ord så kan du ikkje vere med i den Katolske Kyrkja og ikkje dele trusform med Henne og Hennar Pave. Det er ei dogme at Kyrkja har EI TRU. Dei som ikkje deler tru med (den sanne) Kyrkja og med (den sanne) Paven- når me har ein, og med alle dei sanne Pavane som har vore gjennom tida, dei kjem då til å brenne i helvetet. So omvend dykk før det er for seint, kom dykk vekk ifrå novus ordo og bli med i den Katolske Kyrkja!

(Som eg skreiv i byrjinga på innlegg 1, so er desse 5 siste blogginnlegga baserte på og oversett frå ein svensk debatt mellom sedevakantistar og medlemmar av novus ordo. Mykje har eg oversett direkte frå ei kjelde som førebels ynskjer å vere anonym. Eg har redigert vekk ein del og lagt til visse kommentarar, men har altso ikkje sjølv forfatta alt dette.)

Bevis som avsløyer II Vatikankonsiliumet og Joseph Ratzinger!

Etter tre omfattande innlegg om Katolske lærer angåande dogmer, kjettarar og Paveembetet, er me endeleg komme fram til den store spørsmålet. I dette fjerde innlegget skal me endeleg kikke på bevisa for at det II Vatikankonsiliumet var eit kjettersk røvarkonsilium, og fyst og framst bevisa for at Joseph Ratzinger (Benedictus XVI) ikkje er noko anna enn ein kjettar og ein apostat. Gløym ikkje at det ende eg treng å gjere for å syne at Ratzingers hevding om at han er Pave er falsk, er å presentere EIT ENDE BEVIS. Det som skal bevisast er at A) Joseph Ratzinger innan han vart vald til "Pave" enten direkte lærde ein heresi som er fordømd av Kyrkja og /eller at han trusmessig skreiv under på noko som om det skulle vere sant, og slik indirekte utelukkar sanninga i ei Katolsk dogme. B) Benedictus XVI kan og bevisast å vere ein kjettar om han, etter at han vart "opplyfta" til det "petrinske embetet", enten direkte manifesterar ei kjettersk lære eller at han manifesterar det indirekte gjennom å lære ut noko som skulle utelukke sanninga i ei Katolsk dogme. Me hoppar rett inn i oppgåva:

A) Ratzinger sine kjetterske lærer INNAN HAN VART VALD TIL (anti)PAVE del 1- Einskapen i Kyrkja.
     (Les: Ratzinger og konsiliumet han fylgjer trur og lærer at Kyrkja ikkje lenger er ein einskap, og at ho vart delt i fleire delar etter dei fyste århundra, sjølv om det er ei dogme og ein av dei 4 kjenneteikna i Katolsk Tru at Ho alltid er EIN. Ei, Heilag, Katolsk, Apostolisk Kyrkje.)

Joseph Ratzinger, Principles of Catholic Theology (1982), s. 148: "Kanonen av Heilag Skrift kan sporast attende til dei, eller, i det minste, til den UDELTE KYRKJA FRÅ DEI FYSTE ÅRHUNDRA som dei var representantar for."

Joseph Ratzinger, Principles of Catholic Theology (1982), s. 147: ”Me kan no seie at Fedrande var dei teologiske lærarane av den UDELTE Kyrkja.."

Joseph Ratzinger, Principles of Catholic Theology (1982), s. 145-146: ”Det er Fedrane som er lærarar i den DÅ ENNO UDELTE KYRKJA."    

Joseph Ratzinger, Co-workers of the truth: meditations for every day of the year (1990) s. 29: "Då me låner Congar si tvingande frase, skulle det være både dumskap og perverst å identifisere EFFEKTA AV DEN HEILAGE ANDE MED ARBEIDET AV DET KYRKJELEGE APPARATET. DETTE BETYR AT SJØLV ETTER KATOLSK TRU ER EINSKAPEN I KYRKJA FRAMLEIS I FORMASJONSPROSESSEN; AT DEN VIL VERTE FULLSTENDIG OPPNÅDD BERRE VED EASCHATONEN (ENDEN).."

For å syne at dette ikkje er isolerte hendingar, men berre eit lite halmstrå frå ei velde med liknande sitat som er særs representative for kva V-II står for, kan me jo ta å kikke på kva øvrige delar av Novus Ordo (Vatikan II-sekta) seier innan me kommenterar det samla innehaldet.

USA Konferansen av Katolske Biskopar (United States Conference of Catholic Bishops) publiserte fylgjande kjetterske dokument for omlag eit år sidan. 18. september 2009: http://www.usccb.org/comm/archives/2009/09-182.shtml

Ti Saker å Vite om Arbeide for Kristen Einskap

1. Bodet om Kristen Einskap kjem frå Kristus sjølv. Den natta innan Kristus døydde, ba Han "Måtte dei alle vere eitt.. slik at verda skal tru." (Joh 16:21 og framover). Kristus ba for det. Me må arbeide og be for det og.
2. Den største støytesteinen for truverdet til Evangeliet er ei Delt Kyrkje. Det er trist å sjå korleis det moderne samfunnet ikkje ser med gode auge på religion generelt og særskild på Kristendomen. Ettersom verda har vorte meir sekulær, er eit av hovudargumenta som menneske brukar mot Kristendomen at me rett og slett ikkje har kontroll over situasjonen. Me er nøydde til å endre på dette synet om me vil verte tekne på alvor.

3. Å arbeide for Kristen einskap er ein integrert del i det Kyrkjelege Livet. Apostelen Paulus arbeida og ba konstant for einskap i Kyrkja. Dette må og dagens Katolikkar gjere. I rundskrivet (encyclikaen) Ut Unum Sint, sa (anti)Pave Johannes Paulus II: "Å fremje Kristen einskap, er ikkje berre eit slags "etterord" som er lagt til den tradisjonelle aktiviteten i Kyrkja. Økumenisme er ein organisk del av Hennar liv og arbeide, som fylgjeleg gjennomsyrar alt Ho er og gjer..."

4. "Konvergens" og ikkje "kompromiss" er nykkelen til Kristen einskap. Å arbeide for Kristen einskap er ikkje å gje opp det som er essensielt for Katolsk Tru berre for å komme overens med andre Kristne. Det er då heller søken etter vegar å uttrykke evangeliesanningane. For Kristne er Sanninga ikkje noko, men NOKON, og det er Jesus Kristus. Som eit vagnhjul med Kristus i midten og kvar ende Kristen som spolane, på leiting etter sanning. Jo nærmare me kjem Kristus, jo nærmare kjem me kvarandre.
5. Økumenikk hender på mange nivå. Økumenikk kan hende i eit ekteskap der partane kjem frå ulike Kristne tradisjonar, eller gjennom eit program mellom eit sokn og ein lokal Orthodox, Protestantisk eller Evangelisk kyrkjelyd. Eller det kan vere innan eit bispedømme, på nasjonalt eller internasjonalt plan.

6. Det fyste arbeidet for einskap er bøn. Kristne kan og bør be ilag for einskap. Når me sameinar våre bøner for einskap med Kristi bøner, då vert einskap mogeleg. Dette er eit teikn på den sanne, men uperfekte kommunionen som me deler i vår felles dåp. Men, då me ikkje er i fullstendig kommunion, skal Katolikkar ikkje ta imot Eukaristin i andre kyrkjer og omvendt.

7. Det andre arbeidet for einskap er felles arbeid og vittnesbyrd. Å arbeide ilag i område av felles interesse er eit kraftfullt steg mot einskap. Det me kan gjere ilag, bør me gjere ilag, særskild når det gjeld miskunnsgjerningar. Mange sokn og kyrkjesamfunn arbeidar ilag for å drive matstasjonar, sosialt arbeide, medisinklinikkar og fystehjelpsutrykking.

8. Det tredje arbeide sor einskap er dialog. Når Kristne fyst har bedt og arbeida ilag, er det naturleg å utforske trusovertydingar, praksisar og doktriner som me har felles. Dialog byrjar med ein søken etter å kjenne den andre og ofte er det meir som sameinar oss enn som separerar oss. Når me skjønar kvar me er einige, kan me på enno ærlegare vis utforske dei teologiske og praktiske dilemma som framleis delar oss.

9. Apati og proselytisme (evangelisering) går imot einskapen. Me lever i ei priviligert tid. Fiendskapen som kalla fram ein oppdelt Kristendom er ikkje lenger til stades. Me kan likevel ikkje settje oss ned og gjere ingenting. På same vis er evangelisering, eller det å målretta angripe ein annan Kristen eller ei anna Kristen gruppe berre for å få dei til å forkaste deira eigen kyrkje for å verte med i ei anna, er ikkje tillete. Visse menneske kan kjenne seg kalla i sitt eige samvite til å byte frå ein tradisjon til ein annan, men "saue-røving" er ikkje akseptabelt.
10. Å oppnå einskap kjem til å ta ei lang, lang tid. Me har levd i ein oppdelt Kristendom i nestan 1000 år. Kristen einskap vert ikkje oppnådd over natta. Men om me ber ilag, arbeidar i lag og engasjerar oss i godarta, frambore dialog, kan me arbeide med Den Heilage Ande slik at Kristi bøn under det siste måltidet "at alle må vere eitt..slik at verda skal tru" kjem til å bere frukt.

Johannes Paulus II, Homilia, Dec 5, 1996 – når me snakkar om felles bøn med ikkje-Katolikkar: "Når me ber ilag, gjer med det med ei lengsle AT DER MÅ VERTE EI SYNLEG GUDS KYRKJE, EI KYRKJE SOM I SANNING ER UNIVERSELL og sendt ut i heile verda, slik at verda kan verte omvend til Evangeliet og slik verte frelst, til Guds æra." (sitat frå Unitatis Redintegratio, 1.).”

Me ser her heilt tydeleg korleis Novus Ordo lærer ut ting som går heilt imot den niceno-konstantinopolitanske truvedkjenninga,då dei seier at Kyrkja manglar eit av hennar fire merke, nemleg einskapen. For å rekapitulere; Joseph Ratzinger underviste allereie innan  han vart "pave" at "Fedrane er lærarane av den ENNO IKKJE DELTE KYRKJA." Denne siste meininga tyder på at Kyrkja kjem til å verte delt. Men når vart Ho delt og kven skal gjennopprette einskapen i fylgje dei? Om denne sekta meiner at eit av dei fire kjenneteikna til Kyrkja har gått tapt, so meiner sekta i praksis at den Kyrkja som Kristus grunna ein gong i tida har slutta å eksistere. Det er på grunn av dette at anti-pave Wojtyla kunne seie i sitatet ovanfor at han "lengtar etter denne einskapen." Med andre ord lærer Novus Ordo at mist eit av dei fire kjenneteikna til Kyrkja ikkje eksisterer. Punktlista ovanfor frå den amerikanske Biskopskonferansen sannar, som ein konsekvens av at anti-kyrkja ikkje trur at Kyrkja er ei, at ho jobbar fram imot ein slik einskap. Kvar gong Novus Ordo på slikt vis sannar truvedkjenninga, so gjer dei det utan substans, det er ei lygn og ein farse, ein formel utan meining. Dette skilljer seg heilt frå kva den Katolske Kyrja lærer ang. Kyrkja sine merke..
Den niceno-konstantinopolitanska truvedkjenninga 381, ex cathedra: ”Me trur på… Ei Helig Katolsk och Apostolisk Kyrkje,”

Pave Leo XIII, Satis Cognium, 29. juni 1896: ”Kyrkja, når det gjeld EINSKAPEN, høyrer til kategorien av det som er UDELELEG etter naturen.." ("The Church in respect of its UNITY belongs to the category of things INDIVISIBLE by nature…”)

Pave Leo XIII, Satis Cognitum, 29. juni 1896: ”Denne EINSKAPEN KAN IKKJE ØYDELEGGJAST, og heller ikkje kan den EINE LEKAMEN VERTE OPPDELT VED SEPARASJONEN AV HENNAR BESTANDDELAR" ("This UNITY CANNOT BE BROKEN, nor the ONE BODY DIVIDED BY THE SEPARATION OF ITS CONSTITUENT PARTS.”)

Pave Pius XI, Mortalium Animos, 6. jan, 1928: ”....her verkar det passande å avsløye og attendevise ei viss feil oppfattning.. For dei er av den oppfattninga AT EINSKAPEN AV TRU OG STYRE, SOM ER EIN DEL AV DEN EINE SANNE KYRKJA, FRAM TIL DENNE TID NESTAN IKKJE HAR EKSISTERT, OG EKSISTERER IKKJE I DAG" (… "here it seems opportunate to expound and to refute a certain false opinion..For they are of OPINION THAT THE UNITY OF FAITH AND GOVERNMENT, WHICH IS A NOTE OF THE ONE TRUE CHURCH, HAS HARDLY UP TO THE RESENT TIME EXISTED, AND DOES NOT TODAY EXIST.”)

Kyrkja kan ikkje både lære at einskapen i Henne ikkje kan brytast, og samstundes lære at denne einskapen har slutta å eksistere. Ein vert her tvinga til å velje mellom det den Katolske Kyrkja lærer og novus ordo. Valet står mellom det alle pavar alltid har lært fram til det andre vatikankonsiliumet og det som antipavane byrja å undervise med det andre vatikankonsiliumet som start.Ein kan ikkje både tru at misjon er "saue-røveri" og eit naudsynt steg for menneske si frelse.

 A) Ratzingers sine kjetterske lærer INNAN HAN VART VALD TIL (anti)PAVE . del 2 – Messias.

Joseph Ratzinger, The Jewish People and their Sacred Scriptures in the Christian Bible. 2001: ”Jødisk MESSIANSK FORVENTNING ER IKKJE FORGJEVES.."

Joseph Ratzinger, The Jewish People and their Sacred Scriptures in the Christian Bible. 2001: ”…å lese Bibelen slik jødedomen gjer det, involverar fylgjeleg ei underforstått akseptering av alle presupposisjonar, det vil seie, den fulle aksepteringa av kva jødedomen er, særskild då autoriteten frå skriftene og rabbinske tradisjonar, SOM EKSKLUDERAR TRUA PÅ JESUS SOM MESSIAS OG GUDS SON...KRISTNE KAN OG BØR INNRØMME AT DET JØDISKE VISET Å LESE BIBELEN PÅ ER EIT MOGELEG VIS..."

Joseph Ratzinger, God and the World, 2000, s.209: ”DET ER SJØLVSAGT MOGELEG Å LESE DET GAMLE TESTAMENTET SLIK AT DET IKKJE PEIKAR PÅ KRISTUS; DET PEIKAR DÅ IKKJE BERRE HEILT OG FULLT PÅ KRISTUS. Og om jødane ikkje kan sjå at løfta har vorte oppfylde i han, so er dette ikkje berre dårleg vilje hjå dei, men mest fordi tekstane er uklare...DER ER DIFOR REINT GODE GRUNNAR FOR Å FORNEKTE AT DET GAMLE TESTAMENTE REFERERAR TIL KRISTUS, OG FOR Å SEIE AT NEI, DET VAR IKKJE DETTE HAN SA. Og der er og gode grunnar for å referere til han- det er dette usemja mellom jødar og kristne handlar om."

Det skulle vere unaudsynt å måtte informere om at trua på Kristus som Messias er ei grunnleggjande dogme i Kristendomen. Ein kan ikkje kalle seg for Kristen og samstundes ikkje akseptere denne dogma. Dette siste utsegnet var eit godt døme på å utelukke ei Kristen dogme indirekte. Antipaven meiner at det ikkje berre er mogeleg, men og at det Gamle Testamentet MED GODE GRUNNAR kan lesast og tolkast som at det ikkje refererer til Jesus. Han pratar her naturlegvis om dei messianske profetiane. Alle Katolikkar burde kunne kjenne lukta av kjetteri på lange vegar. Kjettarar med sine dårlege viljer kjem sjølvsagt alltid til å leite etter vegar å vekkforklare det som er tydeleg. Desverre.
A) Ratzinger sine kjetterske lærer INNAN HAN VART VALD TIL (anti)PAVE . del 3 – Skriften.

Joseph Ratzinger, God and the World, 2000 s. 153: ”Det er noko anna å sjå på Bibelen som ein heilskap av Guds Ord, der alt relaterer til alt anna, og der alt vert avsløya etter kvart. Det er sjølvsagt slik at verken kriteriane for inspirasjon eller ufeilbarheit kan appliserast mekanisk. DET ER HEILT UMOGELEG Å VELJE UT EIN ENDE SETNING OG SEIE; JA, DENNE SETNINGEN FINN DU I GUDS STORE BOK, OG DIFOR ER DEN NØYDD TIL Å VERE SANNING I SEG SJØLV..."

Joseph Ratzinger, A New Song For the Lord, 1995, s.86: ”DEI HEIDENSKE SKAPELSESHISTORIANE SOM DEN BIBELSKE VERSJONEN DELVIS BASERAR SEG PÅ, endar utan unnantak i skipinga av ein kult, men kulta i dette høvet tek plass i syklusen av do ut des."

Sett i kontrast til kva Kyrkja alltid har lært:
Pave Pius IX, Vatikankonsiliumet, Sess III, kap 3, ex cathedra: ”Vidare, av Gudomeleg Katolsk Tru, MÅ ALT INNEHALD OG DET SOM STÅR SKRIVE I GUDS ORD VERTE TRUDD PÅ, og i tradisjonen, og på alt det som vert halde fram av Kyrkja, enten i ei einskild uttaling eller i Hennar ordinere og universelle læremakt, for å verte trudd på som Gudommeleg openberra."
("Further, by divine and Catholic faith, ALL THOSE THINGS MUST BE BELIEVED WHICH ARE CONTAINED IN THE WRITTEN WORD OF GOD and in tradition, and those which are proposed by the Church, either in a solemn pronouncement or in her ordinary and universal teaching power, to be believed as divinely revealed.”)

Pave Leo XIII, Providentissimus Deus, 18. november, 1893: ”FOR ALLE BØKER SOM KYRKJA TEK IMOT SOM HEILAGE OG KANONISKE, ER SKRIVE HEILT OG FULLT, MED ALLE DEIRA DELAR, ETTER DIKTERING FRÅ DEN HEILAGE ANDE: og so langt er det frå å vere mogeleg at ein feil kan sameksistere med inspirasjon, at inspirasjon ikkje berre er usameineleg med feil, men ekskluderar og avviser det som absolutt og naudsynt, då det er umogeleg at Gud Sjølv, den overlegne Sanninga, kan yttre noko som ikkje er sant. DETTE ER DEN URGAMLE OG UENDRANDE TRUA TIL KYRKJA, HØGTIDSAMT DEFINERT UNDER KYRKJEMØTA I FLORENSE OG TRIENT, og til slutt stadfesta og enno meir utførleg formulert av Kyrkjemøtet i Vatikanet."
("FOR ALL THE BOOKS WHICH THE CHURCH RECEIVES AS SACRED AND CANONICAL, ARE WRITTEN WHOLLY AND ENTIRELY, WITH ALL THEIR PARTS, AT THE DICTATION OF THE HOLY GHOST: and so far is it from being possible that any error can co-exist with inspiration, that inspiration not only is essentially incompatible with error, but excludes and rejects it as absolutely and necessarily as it is impossible that God Himself, the supreme Truth, can utter that which is not true. THIS IS THE ANCIENT AND UNCHANGING FAITH OF THE CHURCH, SOLEMNLY DEFINED IN THE COUNCILS OF FLORENCE AND OF TRENT, and finally confirmed and more expressely formulated by the Council of the Vatican.”)

Skrifta kan ikkje vere både ufeilbar i sin heilskap, dvs. ned til den minste iota (prikk) som Herren seier, og samstundes vere open for feil og lånetekstar frå heidenske myter. Den Heilage Anden treng ikkje å ta hjelp ifrå "heidenske" forteljingar for å redigere ei "skapelsesmyte", og dei gongane heidenske forfattarar vert siterte i Bibelen, so står det utrykkjeleg nemnd og fyller alltid ein funksjon. Me har difor her eit døme på ei mesta ordrett fornekting av det Kyrkja lærer om Heilag Skrift. Ratzingers kjetterske lærer går ikkje berre imot sjølve Skrifta, men gjennom å undergrave Skrifta sitt truverde og autoritet, so underdriv han indirekte det vittnesbyrdet som Skrifta formidlar om Herren Jesus Kristus.

A) Ratzinger sine kjetterske lærer INNAN HAN VART VALD TIL (anti)PAVE . del 4 – Det Petrinska embetet.

Joseph Ratzinger, Principles of Catholic Theology (1982), s.198: ”DET ER HELLER IKKJE MOGELEG, PÅ DEN ANDRE SIDA, FOR HAN Å VERTE REKNA SOM DEN ENDE MOGELEGE FORMA, OG DIFOR, SOM BINDANDE FOR ALLE KRISTNE DEN FORMA SOM PAVEDØMET HAR TEKE PÅ 1800- OG 1900-TALET. Den symbolske gesten av Pave Paulus VI, og særskild då han knebøygde framfor representanten for den Økumeniske Patriarken (kjettaren Athenagoras), var eit forsøk på å uttrykkje nett dette..."

Joseph Ratzinger, Principles of Catholic Theology (1982), s. 198-199: ”Med andre ord, ROMA MÅ IKKJE KREVE MEIR FRÅ AUST NÅR DET GJELD PAVEEMBETET ENN DET SOM HADDE VORTE FORMULERT OG VART LEVD ETTER I DET FYSTE MILLENIUMET. Då Partiarken Athenagoras den 25. juli 1967, i samband med at Paven hadde planar om å vitje Phanar, peika ut han som ettertredaren av St. Peter, som den høgst vyrde iblant oss, som ein som går framfor i miskunnsgjerningar, UTTRYKTE DENNE STORE KYRKJELEIAREN DET KYRKJELEGE INNHALDET AV DOKTRINA OM PAVEEMBETET SLIK SOM DET VAR KJENT UNDER DET FYSTE MILLENIUMET. ROMA SPØR IKKJE ETTER MEIR.

Set dette i kontrast med det som den Katolske Kyrka lærer:

Pave Pius IX, Mortalium Animos, 6 januari 1928: "MELLOM DEI (kjettarane og skismatikarane) ER DER VERKELEG NOKRE, SJØLV OM DEI ER FÅ, SOM GJEV DEN ROMERSKE PAVEN DET LEIARSKAP AV ÆRA eller berre ein viss jurisdiksjon eller makt, men dette ser dei ikkje på som noko som har sitt opphav i den Gudommelege lova, men berre etter einigheit hjå dei trufaste."
(”AMONG THEM (heretikerna och schismatikerna) THERE INDEED ARE SOME, THOUGH FEW, WHO, GRANT TO THE ROMAN PONTIFF A PRIMACY OF HONOR or even a certain jurisdiction or power, but this, however, they consider not to arise from the divine law but from the consent of the faithful.”)

Pave Pius IX, Vatikankonsiliet, ex cathedra: "...alle dei trufaste av Kristus MÅ TRU at den Apostoliske Kyrkja og den Romerske Paven held overlegenhet over heile verda...Dette er doktrina til den Katolske Sanninga som ingen kan forkaste og samstundes behalde trua si og frelsa."
(”….all the faithful of Christ MUST BELIEVE that the Apostolic See and the Roman Pontiff hold primacy over the whole world…This is the doctrine of Catholic truth from which no one can deviate and keep his faith and salvation.")

Pave Bonifacius VIII, Unam Sanctam, 18. november 1302:, ex cathedra: "...me erklærer, me proklamerar, me definerar at det er absolutt naudsynt for frelsa at kvart menneske underordnar seg den Romerske Paven."
(”…we declare, we proclaim, we define that it is absolutely necessary for salvation that every human creature be subject to the Roman Pontiff.”)

 For dei som skulle undre på om ein risikerar si eiga frelse ved å ikkje tru at Benedictus XVI er Pave, so er svaret enkelt. Nei, ikkje ein gong i fylgje Ratzinger sjølv! Ratzinger tryr ikkje ein gong på at me hadde ein Pave med den myndigheit som me tilskriv ein slik i dag for 1800 år sidan. Ratzinger trur, i opposisjon mot Vatikan I, at det ikkje i det haile teke er naudsynt å underkaste seg ein legitim Pave for å verte frelst. Benedictus XVI motseier bulla Unam Sanctum og berre av den anledninga kan ein ikkje akseptere han som Pave. Ettersom Unam Sanctum er ufeilbar, eit dokument som seier at ALLE MÅ UNDERKASTE SEG PAVEN FOR Å FRELSAST, so kan ikkje Ratzinger kome og seie noko anna. Ein må difor velje mellom Unam Sanctum og Ratzinger/Benedictus XVI.
            Eit anna bevis for at Ratzinger og foregjengarane hans ikkje aksepterte innehaldet i Unam Sanctum er faktumet at novus ordo oppheva exkommuniseringane av dei austlege kjettarane den 7. desember 1965, og har etter denne tida kalla desse for "hyrdingar i Kristi Kyrkje." der er heller ikkje noko som heiter "partiell kommunion" i Kyrkja. Ein er enten i full kommunion eller ikkje i kommunion i det heile teke med den Katolske Kyrkja. Poenget er i alle høve at anti-kyrkja lyfter vekk exkommuniseringane frå 1054, men utan at desse austlege kjettarane har forkasta sine mange kjetterske lærer ikring Pavedømet, og heller ikkje i spørsmål som rører seg om t.d arvesynd. Kvifor vart dei eigentleg exkommuniserte? Dei trudde då og på Peter som Kristi Vikarie? Jaudå, men dei forkasta Petri universelle jurisdiksjon- ein jurisdiksjon som dei framleis forkastar i dag. So spørsmålet blir igrunn kvifor i alle dagar novus ordo opphevde exkommuniseringa? I ljos av Vatikan II og det Benedictus XVI lærer ovanfor, so er det klart at ein ikkje lenger ser det som naudsynt for heile verda å underkaste seg det Petrinske embetet. Ein trur heller ikkje at dagens Paveembete er det det ein gong var, og Ratzinger hevdar kjettersk at dogmene som utkrystalliserte seg på 18- og 1900 talet ikkje har vorte uttrykte tidlegare og difor ikkje treng å aksepterast av kjettarar...

A) Ratzinger sine kjetterske lærer INNAN og etter at HAN VART VALD TIL (anti)PAVE . del 5 – Protestantisme.

Joseph Ratzinger, Theological Highlights of Vatican II, 1966 s. 61,68: ”...Samstundes HAR DEN KATOLSKE KYRKJA INGEN RETT TIL Å ABSORBERE ANDRE KYRKJER... EIN GRUNNLEGGJANDE EINSKAP-  AV KYRKJER SOM FORBLIR KYRKJER, MEN SOM SKAL VERTE EI KYRKJE- MÅ BYTE UT IDÉEN OM OMVENDING."

Joseph Ratzinger, Principles of Catholic Theology (1982), s. 263: ”DET SOM I LUTHER GJER ALT ANNA MOGELEG Å BÆRE, ER GRUNNA HANS STORE OG INDERLEGE ANDELEGHEIT..."

Joseph Ratzinger, Principles of Catholic Theology (1982), s. 304: ”…Taize (protestantisk ”kloster”) har utan tvil vore det leiande dømet for økumenisk inspirasjon...LIKNANDE TRUSSAMFUNN (sic!) OG FELLES BUFORHOLD BØR ETABLERAST PÅ ANDRE STADER.."

Antipåve Benedict XVI, 17. august 2005 angåande den avlidne ”broder” Roger Shutz (den protestantiske grunnaren av eit kjettersk økumenisk ”kloster”): ”BRODER ROGER SHUTZ er no i hendene på evig godheit, evig kjærleik; HAN HAR KOMME FRAM TIL EVIG GLEDE.."

Antipåve Benedictus XVI, I sin tale till protestantar under verdsungdomsdagen 19. august 2005: ”Og me spør no: Kva meinast med å GJENOPPRETTE EINSKAPEN HJÅ ALLE KRISTNE?... DENNE EINSKAPEN BETYR IKKJE DET ME SKULLE KALLE ØKUMENIKK AV GJENVENDELSE: ALTSO Å FORNEKTE OG AVVISE EINS EIGEN TRUSHISTORIE. ABSOLUT IKKJE!"

Det skulle vel ikkje vere naudsynt å ta opp att St. Gregorius den Stores maxim: "Den Heilage universelle Kyrkja lærer at det ikkje er mogeleg å tilbe Gud i sanning utan at ein er i Henne OG FORSIKRAR OM AT ALLE SOM ER UTANFOR HENNE IKKJE VERT FRELSTE."
(”The holy universal Church teaches that it is not possible to worship God truly except in her AND ASSERTS THAT ALL WHO ARE OUTSIDE OF HER WILL NOT BE SAVED.”)

Det er ikkje slik at alle som er katolikkar vert frelste, nei, ein majoritet av dei taper og sine sjeler ettersom dei ikkje praktiserer det som Kyrkja deira lærer. Men om det er vanskeleg å verte frelst som Katolikk, so er det umogeleg å verte frelst som ikkje-Katolikk! Eg må likevel få poengtere at for einkvan som har akseptert Vatikanum II, skulle det vere heilt meiningslaust å evangelisere for ein protestant. Benedictus XVI motset seg heilt tydeleg ein slik tanke. Han tykkjer ikkje berre at Luther var ein stor teolog, men han ber ilag med protestantar, han deler ut kommunion til dei, han er aggressiv imot all form for aktiv misjonsevangelisering og konverteringar. Sjå t.d. korleis han behandla dei 400 000 anglikanarane som nylig ville slutte seg til den "Katolske Kyrkja." Han ba dei oppriktig om å bli att i den anglikanske sekta for å ikkje "gjere skade på den økumeniske dialogen". Det er difor vanvittig for nokon i novus ordo å freiste å konvertere ein protestant, eller nokon frå ein annan religion for den saks skuld..

Dette innlegget byrjar jo allereie å verte langt, og då har eg ikkje gått inn på meir enn ein brøkdel av all galenskap som desse lirar av seg. Benedictus har manifesterte kjetterilærer som spreier seg frå kor vidt udøpte born vert frelste eller ikkje til Sakramenta. Eg har heller ikkje gått særskild mykje inn på punkt B): alt som han har sagt og gjort etter at han vart vald til "pave."

Eg legg ut dette som det er no, og oppdaterar kanskje med litt meir "kjetteri-knask" i neste innlegg. Poenget er jo at ein Katolikk som underordnar seg noko(n) som ikkje er Katolsk vert sjølv ein kjettar. Tenk på det og kom dykk ut av novus ordo anti-kyrkja snarast!

Me har jo allerie bevist punkt 1-7:
1) At dogmer skal forståast slik som dei alltid har vorte definerte, og 2) me er samde om at ein er ein kjettar om ein so berre skulle fornekte ei ende dogm! 3) det er mogeleg å fornekte ei dogm i opposisjon imot definisjonen, eller ved å halde på eit syn som utelukkar definisjonen. 4) Kjettarar er ikkje ein del av Kyrkja. 5) Ein kjettar kan ikkje gyldig veljast til Pave, sjølv om so heile kardinalkollegiet er samde om det og uansett kor lang tid det har gått. 6) Ein Pave som fell i kjetteri/heresi, fell og i kraft av dette utanfor Kyrkja og opphøyrer difor å vere overhovudet for ein lekam som han ikkje lenger er ein del av. 7) Ipso facto latae sentiae exkommuniseringar treng ikkje ein deklarasjon for å ha verkande kraft.

Og i dette innlegget har me bevist at 8) Joseph Ratzinger fornekta dogmer innan si påståtte ”upphøging til pontifikatet”. Som kjettar og ikkje-Katolikk kunne han difor aldri bli Pave. Hans noverande kjettarlærer har me enno berre nemnd kort.
9) Me har og sett at novus ordo ikkje kan være den Katolske Kyrkja, då dei lærer tvert imot tidlegare definerte dogmer. Ettersom Kyrkja ikkje kan ta feil, eller sanninga endrast – fylgjer det at novus ordo ikkje er den Katolske Kyrkja. (punkt 9 skal eg prøve å gå enno meir inn på i neste innlegg..)

Kan ein Pave verte ein kjettar, og kva med ipso facto?

Innan me går vidare på denne tredje delen om kjettarar og Paveembetet kan eg jo kort summere kva me har bevist i dei to fyste blogginnlegga: 1) At dogmer skal forståast slik som dei alltid har vorte definerte, og 2) me er samde om at ein er ein kjettar om ein so berre skulle fornekte ei ende dogm! 3) det er mogeleg å fornekte ei dogm i opposisjon imot definisjonen, eller ved å halde på eit syn som utelukkar definisjonen. 4) Kjettarar er ikkje ein del av Kyrkja. 5) Ein kjettar kan ikkje gyldig veljast til Pave, sjølv om so heile kardinalkollegiet er samde om det og uansett kor lang tid det har gått.

Det som eg freistar å bevise i denne teksten er: 6) Ein Pave som fell i kjetteri/heresi, fell og i kraft av dette utanfor Kyrkja og opphøyrer difor å vere overhovudet for ein lekam som han ikkje lenger er ein del av. 7) Ipso facto latae sentiae exkommuniseringar treng ikkje ein deklarasjon for å ha verkande kraft.

Lat oss då byrje med om ein Pave kan verte ein kjettar.. Eit vis å bevise at han faktisk kan det, er å vise til den kanoniske lova frå 1917.
               Katolske Kyrkja si kanoniske lov frå 1917, kanon 188, n. 4:
"Der er visse årsaker som effekterer i den stilltiande resignasjonen av eit verv, og der resignasjonen (avgåinga) vert akseptert på førehand i kraft av den verkande lova, OG DIFOR VERT SETT I KRAFT UTAN NOKO ERKLÆRING. Desse årsakene er:...4) om han offentleg har avvike frå den Katolske Trua." (”There are certain causes which effect the tacit resignation of an office, which resignation is accepted in advance by operation of law, AND HENCE IS EFFECTIVE WITHOUT ANY DECLARATION. These causes are: ...4) if he has publicly defected from the Catholic faith.”)

For dei som skulle ha tilgong til den latinske utgåva, so kan dei kikke i margen og sjå at denne kanonen syner til nett Cum Ex Apostolatus Officio (som me nemnde i forrige blogginnlegg) frå 1559. Denne kanonen stadfester fylgjande; at ein kan miste eit Kyrkjeleg embete utan noko erklæring. Når? Jau, når ein på eit manifestert vis har avvike ifrå den Katolske Trua. Legg merke til her at denne kanonen ikkje gjer skil på embete og på materiell, respektiv formell heresi/kjetteri. Faktum er at i manifisterte kjetterske handlingar, som t.d. å kysse koranar, be i synagogar og moskèar, so reknast det som at det mennesket, sjølv om han hevdar å vere "paven" sjølv, har falle ifrå trua, til og med i det interne forumet. Sjå t.d. kommentaren til denne kanonen og til kanon 2242 i "A practical commentary on the code of canon Law" av Stanislaw Woywood, O.F.M. 1957. Ein annan kanon som er verd å leggje merke til er kanon 2314 §1:
"Alle apostatar frå den Kristne Trua og KVAR ENDE KJETTAR ELLER SKISMATIKAR pådreg seg dei fylgjande straffa:
(”All apostates from the Christian faith and EACH AND EVERY HERETIC OR SCHISMATIC incur the following penalties: )

1) ipso facto (automatisk) exkommunisering...
1) ipso facto excommunication...

3) om dei har slutta seg til ei ikkje-Katolsk sekt eller offentleg har fylgt ei slik, pådreg dei seg ei ipso facto (automatisk) vanæra. Og om dei er prestevigde og formaninga om å omvende seg ikkje har bore frukt, skal dei verte degraderte. Kanon 188, n. 4, fortel vidare at den prestevigde som offentleg avvik frå den Katolske Trua mister kvart ende Kyrkjeleg embete ipso facto og utan noko erklæring. (Si sectae acatholicae nomen dederint vel publice adhaeserint, ipso facto infames sunt et, firmo praescripto can. 188, n. 4, clerici, monitione incassum praemissa, degradentur).”
((3) if they have joined a non-Catholic sect or have publicly adhered to it, they incur ipso facto infamy. And if they are clerics and the admonition to repent has been fruitless, they shall be degraded. Canon 188, n. 4, provides, moreover, that the cleric who publicly abandons the Catholic faith loses every ecclesiastical office ipso facto and without any declaration.)
At dette og inkluderar nokon som har vorte vald til Pave var kanonistane heilt klart samde i. Slik skriv t.d. Vernz- Vidal 1943 i Ius Canonicum:
"Gjennom notoriske og opne avslørte kjetteri, vert den Romerske Paven, dersom han fell i kjetteri, av dette faktumet (ipso facto) ansett å ha gått miste om krafta av jurisdiksjon SJØLV INNAN EIN ERKLÆRANDE DOM... Ein Pave som fell i offentleg kjetteri vil opphøyre... å vere hovud for Kyrkja."
(”Through notorious and openly divulged heresy, the Roman Pontiff, should he fall into heresy, by that very fact (ipso facto) is deemed to be deprived of the power of jurisdiction EVEN BEFORE ANY DECLARATORY JUDGMENT... A pope who falls into public heresy would cease… to be head of the Church.”)

Veermerch skriv fylgjande i Epitome Iuris Canonici 1949:
"Krafta til den Romerske Paven opphøyrer ved døden, frivillig avgåing (som er gyldig utan at det er naudsynt med anna akseptering, c.221), sikker og utan tvil sinnssjukdom, OG NOTORISK KJETTERI. I det minste i fylgje den vanlege læra, kan ein Romersk Pave som ein privat lærar falle i manifestert kjetteri. SLIK ER DET AT UTAN NOKO ERKLÆRANDE SETNING (for den overlegne Paven vert ikkje dømd av nokon), vil han automatisk (ipso facto) falle ifrå ei kraft som han... ikkje kan eige."
(”The power of the Roman Pontiff ceases by death, free resignation (which is valid without need for any acceptance, c. 221), certain and unquestionably perpetual insanity, AND NOTORIOUS HERESY. At least according to the more common teaching, the Roman Pontiff as a private teacher can fall into manifest heresy. THUS WITHOUT ANY DECLARATORY SENTENCE (for the supreme See is judged by no one), he would automatically (ipso facto) fall from a power which he…is unable to possess.”)

Caesar Badii lærte i Institutionis Iuris Canonici frå 1921 fylgjande:
c)" Lova som no verkar for valet av ein Romersk Pave er avgrensa til desse punkta... Avstengde som ukapable til å verte legitimt valde er fylgjande personar: kvinner, kjettarar og skismatikarar...Opphøyring av paveleg makt: denne makta opphøyrer.. (d) GJENNOM NOTORISK OG OPE AVSLØRT KJETTERI. EIN OFFENTLEG KJETTERSK PAVE VIL IKKJE LENGER VERE.. HENNAR HOVUDE."
((c) "The law now in force for the election of the Roman Pontiff is reduced to these points... Barred as incapable of being validly elected are the following: women, children who have not reached the age of reason, those suffering from habitual insanity, the unbaptized, heretics and schismatics... Cessation of pontifical power: this power ceases... (d) THROUGH NOTORIOUS AND OPENLY DIVULGED HERESY. A PUBLICLY HERETICAL POPE WOULD NO LONGER BE…ITS HEAD.”)

No stemmer det for so vidt at ein kan finne visse teologar som seint på 1800-talet og tidleg på 1900-talet fornekta at ein regjerande, legitimt vald pave kunne falle i kjetteri, men desse var i minoritet og aksepterte alle sjølve prinsippet at ein kjettar ikkje kan velgjast til Pave. Dei var alle samde i at ein kjettar ikkje kan velgjast til Pave og at ein Pave ikkje kan vere ein kjettar. Difor var det visse av dei som påstod at Paven hadde ein særskild karisma som verna han frå å falle i kjetteri, men dette var ei meining som aldri vart akseptert av teologane. Tvert imot held dei fleste fast på at det ikkje berre var umogeleg for ein kjettar å verte vald til Pave, men og som du ser ovanfor at ein Pave som fell ikjetteri ikkje kan halde fram med å vere Pave.
              Der eksisterar ikkje eit ende Kyrkjeleg dokument som bevisar at ein kjettar ikkje berre skulle kunne vere ein del av Kyrkja, men og skulle kunne vere Hennar overhovude. Det skulle innebere at den Katolske Kyrkja skulle motseie seg sjølv, og det veit me som Katolikkar er umogeleg.

Eit anna populært argument imot sedevacantisme som eit mogeleg senarium, er at Jesus Kristus sa at "helvetes portar aldri skulle stå seg imot Kyrkja", og visse hevdar då at Jesu ord ikkje skulle halde mål dersom ein Pave fall i kjetteri.. Men det andre konstantionpolitanske konsiliet fastlagde kva Kyrkja meinar med desse orda: "Då desse sakene har vorte gjennomgått med stor nøyaktigheit, legg me på minne kva som vart lova angåande den heilage Kyrkja og Han som sa at helvetes portar aldri skulle stå seg imot Henne (AV DETTE SKJØNAR ME AT DET GJELD DEI DREPANDE TUNGENE TIL KJETTARAR);"
 ((”These matters having been treated with thorough-going exactness, we bear in mind what was promised about the holy church and him who said that the gates of hell will not prevail against it (BY THESE WE UNDERSTAND THE DEATH-DEALING TONGUES OF HERETICS);”)
                Det er dette Kyrkja meiner med passagen, at kjettarar aldri skulle få øydeleggje Kyrkja.. Det er difor Kyrkja lærer at ein kjettar automatisk fell ifrå embetet han har. For å verne Kyrkja og den sanne Trua frå å verte "oppeten" av kjettarar.

Me har no gått igjennom korleis kanonisk lov (m.a.den frå 1917) behandlar kjettarar som har hatt kyrkjelege verv, nemleg at dei automatisk mistar vervet dei hadde. Men dette kan og bevisast på anna vis.
Det andre viset er å sjå på kva det universelle magisteriumet til Kyrkja har lært og trudd gjennom tidene. Lat oss byrje gjennom å sjå på eit utval av det som Kyrkja sine Helgenar har lært om saka:

St. Alphonsus Ligouri i Ouevres Completes 1787: "Om ein Pave nokon gong, som privarperson, fall i kjetteri, skulle han med det same falle ifrå pontifikatet."

St. Frans av Sales ca 1620 (finns i The Catholic Controversy): ”Om han (Paven) no eksplisitt er ein kjettar, fell han ipso facto frå vervet sitt og ut av Kyrkja.."

St. Antoninus 1459 er sitert i Actes de Vatican I: ”I saka om at Paven vert ein kjettar, skulle han finne seg sjølv, av det faktum åleine og utan nokon annan dom, adskild frå Kyrkja... Ein Pave som vert avskild frå Kyrkja grunna kjetteri, difor, skulle på grunn av dette faktum opphøyre å vere hovude for Kyrkja. Han skulle ikkje kunne vere kjettar og halde fram å vere Pave, då han er utanfor Kyrkja, og han kan ikkje inneha Kyrkja sine nyklar."

St. Robert Bellarmine i sitt Romano Pontifice: DET ER BEVIST, MED ARGUMENT FRÅ AUTORITET OG FRÅ SUNN FORNUFT; AT EIN MANIFESTERT KJETTAR IPSO FACTO VERT AVSETT. Argumentet frå autoritet er basert på St.Paulus (Ep. ad.Titum, 3), som gav ordre om at ein skulle halde seg vekke frå ein kjettar etter to åtvaringar, det er, etter at han syner seg å vere manifestert obstinat, SOM BETYR FØR EI EXKOMMUNISERING ELLER DOMAR SOM DØMER.

Og dette er kva St. Jerome skriv, då han legg til at "ANDRE SYNDARAR ER EKSKLUDERTE FRÅ KYRKJA ETTER EIN DOM AV EXKOMMUNIKASJON, MEN KJETTAREN SENDER SEG SJØLV I EKSIL OG SKILJER SEG SJØLV FRÅ KRISTI LEKAM... EIN PAVE SOM ER EIN MANIFESTERT KJETTAR OPPHØYRER AUTOMATISK Å VERE HOVUDE FOR KYRKJA, NETT SOM HAN OPPHØYRER Å VERE EIN KRISTEN OG EIN MEDLEM AV KYRKJA. På grunn av dette kan han dømast og straffast av Kyrkja. ALLE DEI TIDLEGE FEDRANE ER SAMDE I LÆRA OM AT MANIFESTERTE KJETTARAR MED DET SAME MISTER ALL JURISDIKSJON. St. Cyprianus, la særskild stor vekt ved dette punktet."

Pave Innocentius III 1198 sa fylgjande i ei av sine preiker: "Den Romerske Paven har ingen overordna utanom Gud. Som, difor (dersom ein Pave skulle miste sin dunst) skulle kunne kaste han ut eller trampe han under føtene sine- ettersom det er sagt om Paven; "samle flokken din inn i famna di."Sanneleg, han skulle ikkje smikre seg på grunn av denne makta si, og heller ikkje hastig sole seg i denne æra og høge byrda, for DESS MINDRE HAN ER DØMD AV MENN, DESS MEIR ER HAN DØMD AV GUD. Og endå mindre må den Romerske Paven æra seg då han kan verte dømd av menn, eller heller KAN VISE SEG Å ALLEREIE VERE DØMD, OM, TIL DØMES, HAN SKULLE VISNE VEKK I KJETTERI; FOR DEN SOM IKKJE TRUR ER ALLEREIE DØMD. Under slike høve skulle det seiast om han: "Om saltet mister si kraft, er det ikkje til gagn for noko utanom å verte kasta ut og trampa under føtene av menn."

Pseudosynoden i Pistoia hadde lagt fram mange kjetterske proposisjonar som Pave Pius VI fordømde den 28. august 1794 i ”Auctorem Fidei”. Ein av proposisjonerna lydde som fylgjer:

”Item, quae tradit, necessarium esse iuxta leges naturales et divinas, ut sive ad excommunicationem sive ad suspensionem praecedere debeat examen personale; atque adeo sententias dictas ipso facto non aliam vim habere, nisi seriae comminationis sine ullo actuali effectu: - falsa, temeraria, pernicosa, Ecclesiae potestati iniuriosa, erronea.”
Eller som Denzingers oversetjing går:
"På same vis, proposisjonen som lærer at det er naudsynt, i fylgje den naturlege og Gudommelege lova, for enten exkommunisering eller suspensasjon, AT EI PERSONLEG GRANSKING SKAL FOREGÅ, og at difor, domar kalla "ipso facto" ikkje har noko anna kraft enn ein alvorleg trussel utan noko faktisk effekt,- falskt, hastig, ondskapsfull, skadeleg for Kyrkja si makt, feilaktig."
(”Likewise, the proposition which teaches that it is necessary, according to the natural and divine laws, for either excommunication or for suspension, THAT A PERSONAL EXAMINATION SHOULD PRECEDE, and that, therefore, sentences called ”ipso facto” have no other force than that of a serious threat without any actual effect, - false, rash, pernicious, injurious to the power of the Church, erroneous.”)

Eg skulle kunne referere dykk til bokstaveleg tala nærmare eit 50-tals bøker i emnet som alle seier same sak. Men det som er sagt er nok, men dersom der er nokon der ute som vill lese meir om kva den Katolske Kyrkja verkeleg lærer om spørsmålet ang. kjetteri, so kan eg syne til fylgjande verk:
”The Ipso Facto Effected Dissmissal of Religious – A Historical Conspectus and Commentary” – Pfaler 1948
”Penal Legislation in the New Code of Canon Law” – Ayrinhac, H. A. 1936
”Manual of universal Chruch history” – 3 volymer Alzog, J.B. 1903
”Cooperation in Crime” - Eltz, 1942
”Judicial Procedure in Dismissal of Clerical Exempt Religious” - Michalicka 1923
”Ad Codicem Iuris Canonici Commentaria Minora” – Toso 1927

Dersom nokon heller vil lese på polsk eller tysk, kjenner eg til nokon som kan henvise dei til andre kjelder..
Me har no, for å igjen summere, på tre artiklar bevist fylgjande Kyrkjelege lærer:
1) At dogmer skal forståast slik som dei alltid har vorte definerte, og 2) me er samde om at ein er ein kjettar om ein so berre skulle fornekte ei ende dogm! 3) det er mogeleg å fornekte ei dogm i opposisjon imot definisjonen, eller ved å halde på eit syn som utelukkar definisjonen. 4) Kjettarar er ikkje ein del av Kyrkja. 5) Ein kjettar kan ikkje gyldig veljast til Pave, sjølv om so heile kardinalkollegiet er samde om det og uansett kor lang tid det har gått. 6) Ein Pave som fell i kjetteri/heresi, fell og i kraft av dette utanfor Kyrkja og opphøyrer difor å vere overhovudet for ein lekam som han ikkje lenger er ein del av. 7) Ipso facto latae sentiae exkommuniseringar treng ikkje ein deklarasjon for å ha verkande kraft.

Kven kan ikkje verte Pave?

(Eg vil anbefale alle å lese bloggartikkelen "Korleis kan ein vite at nokon er ein kjettar?" innan dei les denne artikkelen, då dei to artiklane heng ihop.)

I forrige artikkel vart det lagt fram Kyrkjelege bevis for fylgjande lærer:
1) At dogmer skal forståast slik som dei alltid har vorte definerte, og 2) me er samde om at ein er ein kjettar om ein so berre skulle fornekte ei ende dogm! 3) det er mogeleg å fornekte ei dogm i opposisjon imot definisjonen, eller ved å halde på eit syn som utelukkar definisjonen. 4) Kjettarar er ikkje ein del av Kyrkja...
          Det burde, etter å ha granska dei tidlegare bevisa, vere ein logisk konklusjon for dei som er av god vilje at ein kjettar ikkje kan vere leiar for ei Kyrkje som han ikkje ein gong er ein del av. Eller skulle det vere eit alternativ at Kyrkja kan ha eit overhovude som er adskilt frå lekamen Hennar? Dette er då og ein fordømt proposisjon. Eg freistar difor i punkt 5) å bevise at ein kjettar ikkje på gyldigt vis kan veljast til Pave om so heile kardinalkollegiet var samde om det, og uansett kor lang tid som har gått.

For å tydeleggjere punkt 5 for dykk, dvs. at ein kjettar ikkje kan veljast til Pave og at ein Pave som fell i kjetteri ikkje kan halde fram med å vere Pave, skal eg igjen berre sitere nokre få kjelder som bevisar at ein kjettar ikkje kan veljast til Pave. Grunnen til at han ikkje kan veljast til Pave er at han ikkje utgjer "rett materie", m.a.o. at han ikkje er ein akseptert kandidat på same vis som kvinner, døde, sinnssjuke m.fl. ikkje er mogelege kandidatar. Den Guddommelege lova sanksjonerer ikkje val av fysiskt døde kandidatar, og endå mindre av andeleg døde kandidatar. Med andeleg døde kandidatar meinast sjølvsagt ikkje kandidatar som har ei dødssynd på samvitet, men menneske som på grunn av vantru ikkje lever i den saliggjerande nåden.
          Lat oss no kikke på Pave Pius IV bulla Cum Ex Apostolatus Officio frå 15. februar 1559:
"I tillegg, (av denne Grunnlova Vår, som SKAL HALDE FRAM Å VERE EVIGVARANDE GYLDIG, gjennomfører, fastslår, erklærer og definerar me:) at om det nokon gong til noko tid vil vise seg at ein Biskop, sjølv om han VERKAR som Erkebiskop, Patriark eller Primat; eller ein Kardinal av den ovannemnde Romerske Kyrkja, eller, som allereie har vorte nemnd, eit anna verv, eller TIL OG MED DEN ROMERSKE PAVEN, innan han vert fremja eller opplyfta til Kardinal eller ROMERSK PAVE HAR AVVIKE FRÅ DEN KATOLSKE TRUA ELLER FALLE I KJETTERI AV NOKO SLAG:
(”In addition, [by this Our Constitution, which IS TO REMAIN VALID IN PERPETUITY We enact, determine, decree and define:] that if ever at any time it shall appear that any Bishop, even if he be ACTING as an Archbishop, Patriarch or Primate; or any Cardinal of the aforesaid Roman Church, or, as has already been mentioned, any legate, or EVEN THE ROMAN PONTIFF, prior to his promotion or his elevation as Cardinal or ROMAN PONTIFF HAS DEVIATED FROM THE CATHOLIC FAITH OR FALLEN INTO SOME HERESY: )

(i) skal fremjinga eller opplyftinga, SJØLV OM DET HAR VORE UBESTRIDD OG ETTER DEN SAMSTEMDE GODKJENNINGA FRÅ ALLE KARDINALANE, VERE NULL, INGENTING OG UTAN VERDE:
((i) the promotion or elevation, EVEN IF IT SHALL HAVE BEEN UNCONTESTED AND BY THE UNANIMOUS ASSENT OF ALL THE CARDINALS. SHALL BE NULL, VOID AND WORTHLESS;)

(ii) DET SKAL IKKJE VERE MOGELEG FOR DET Å OPPNÅ LEGITIMITET (OG HELLER IKKJE SKAL DET KUNNE VERTE SAGT OM DETTE AT DET SLIK HAR OPPNÅDD LEGITIMITET) gjennom aksepteringa av embetet, av vigsla, av etterfylgjande autoritet, og heller ikkje gjennom innehav av vervet, heller ikkje gjennom at ein Romersk Pave har annteke truna, ELLER VENERASJON, ELLER LYDNAD GJEVE TIL DENNE AV ALLE, HELLER IKKJE TIL EIT OPPEHALD UANSETT TIDSPERIODE under dei nemnde situasjonane;
((ii) IT SHALL NOT BE POSSIBLE FOR IT TO ACQUIRE VALIDITY (NOR FOR IT TO BE SAID THAT IT HAS THUS AQUIRED VALIDITY) through the acceptance of the office, of consecration, of subsequent authority, nor through possession of administration, nor through the putative enthronement of a Roman Pontiff, OR VENERATION, OR OBEDIENCE ACCORDED TO SUCH BY ALL, NOR TO THE LAPSE OF ANY PERIOD OF TIME in the forgoing situation; )

(iii) det skal ikkje verte halde som delvis legitimt på nokon måte;
((iii) it shall not be held as partially legitimate in any way; )

(iv) til einkvan som vert fremja for å vere Biskop, eller Erkebiskop, eller Patriark, eller Primat eller opplyfta som Kardinal eller som Romersk Pave, SKAL INGEN AUTORITET HA VORTE GJEVE, og heller ikkje skal ein vurdere at det har vorte gjeve, verken i det andelege eller det timelege domene;
((iv) to any so promoted to be Bishops, or Archbishops, or Patriarchs, or Primates or elevated as Cardinals, or as Roman Pontiff, NO AUTHORITY SHALL HAVE BEEN GRANTED, nor shall it be considered to have been so granted either in the spiritual or the temporal domain;)

(v) KVAR ENDE OG ALLE DESSE ORDA, GJERNINGANE, HANDLINGANE OG GJENNOMFØRINGANE, UANSETT KORLEIS UTØVD, og uansett kva det skulle vere som får det til å kome opp, SKAL VERE UTAN KRAFT OG SKAL IKKJE SKAPE NOKON STABILITET OG HELLER IKKJE NOKO RETT TIL NOKON;
((v) EACH AND ALL OF THEIR WORDS, DEEDS, ACTIONS AND ENACTMENTS, HOWSOEVER MADE, and anything whatsoever to which these may give rise, SHALL BE WITHOUT FORCE AND SHALL GRANT NO STABILITY WHATSOEVER NOR ANY RIGHT TO ANYONE;)

(iv) DEI SOM PÅ SLIKT VIS HAR VORTE FREMJA ELLER OPPLYFTA SKAL VERTE FRÅTEKE AUTOMATISK, OG UTAN AT DET ER NAUDSYNT MED EI SÆRSKILD DEKLARERING, ALL VYRDNAD, POSISJON, ÆRA, TITTEL, AUTORITET, EMBETE OG KRAFT."
((vi) THOSE THUS PROMOTED OR ELEVATED SHALL BE DEPRIVED AUTOMATICALLY, AND WITHOUT NEED FOR ANY FURTHER DECLARATION, OF ALL DIGNITY, POSITION, HONOUR, TITLE, AUTHORITY, OFFICE AND POWER.”)

Fleire bevis på at ein kjettar ikkje kan veljast til Pave, skulle det igrunn ikkje vere naudsynt å kome med. For om ein ikkje skulle akseptere denne deklarasjonen, ein ufeilbar deklarasjon (les: den ENGELSKE versjonen er forresten ei offisiell oversettjing, ikkje den på norsk), so fornektar ein Kyrkja si offisielle lære. Uansett kva ein sjølv skulle tykkje og tenkje, so er det dette Pave Paul IV si bulle Cum Ex Apostolatus Officio seier, det er dette Kyrka seier og som eg har sitert ovanfor.
            Argumentet at Ratzinger skulle vere Pave berre fordi alle kardinalane og "kyrkja" er samde i saka, held ikkje mål med tanke på dokumentet me nett har lese. Som Pave Pius IV so fint sa det skulle utveljinga av ein slik pave "VERE NULL, INGENTING OG UTAN VERDE", når det syner seg at han var ein kjettar innan han vart opplyft til "pontifikatet." Det eksisterar dessutan ikkje eit ende dokument som seier at pavestolen ikkje kan vere vakant/ledig lenger enn dei 3,5 åra som det har vore tidlegare i historia, og som skulle bevise at dei som trur at pavestolen har vore ledig lengre enn, sei 4 år, er de facto kjettarar. Lat meg endå ein gong sitere Pave Pius IV med hans eigne ord: "DET SKAL IKKJE VERE MOGELEG FOR DET Å OPPNÅ LEGITIMITET (OG HELLER IKKJE SKAL DET KUNNE VERTE SAGT OM DETTE AT DET SLIK HAR OPPNÅDD LEGITIMITET)... HELLER IKKJE TIL EIT OPPEHALD UANSETT TIDSPERIODE"

Her ser me altso kva Cum Ex Apostolatus Officio seier om tid. Det spelar ikkje noko rolle kor lang tid det går, eller kor mange det er som aksepterar ein kjettar som pave- han vert ikkje meir pave berre fordi det har gått 50 år. Eller vågar nokon å kalle Pave Pius IV for ein kjettar for at han meiner at ein sedevakans kan vare i 50, 500, 5000 år om Gud vil det slik? Historia syner og at over 50 år med vakans ikkje er eit umogeleg senarium, for sjølve Bibelen vittnar om det. Fangenskapet i Babylon vara då i 70 år. Eit fangenskap som etterlet seg eit nedrive tempel og ein periode då Israel gjekk utan ein øvsteprest. Den Gamle Pakta sitt presteskap, som sjølvsagt er eit bilete på fullkomne Kristne presteskapet, opphøyrde ikkje å eksistere og Guds lovnader til Moses vart ikkje ugyldigforklara på grunn av denne vakansen.  
              Argumentet at me som lekmenn ikkje har autoritet til å exkommunisere nokon, stemmer sjølvsagt. Men me har evnen til å kunne identifisere at nokon ikkje er Katolikk. Det er sjølvsagt det sistnemnde me gjer, og hadde dei som slik argumenterar imot sedevakans vore konsekvente, so hadde dei aldri kunne "misjonere" for t.d. protestantar som dei ofte gjer. Kvifor? Jau, av den enkle grunnen at dei då ikkje kan identifisere ikkje-katolikkar utan ein deklarasjon, eit Kyrkjeleg dokument, som gjeld nett den personen. For kva er det Kyrkja lærer? Jau, at alle spedbarn som vert døypte på korrekt vis vert medlemmar av den Katolske Kyrkja. (Dette gjeld til dømes dei fleste barnedåp i den norske lutherske kyrkja.) Dette medlemskapet opphøyrer ikkje å eksistere før desse borna har nått utskiljingsevna sin alder og aksepterer ei vranglære som enten går imot ei Katolsk grunnleggjande dogm, eller ei vranglære som utelukkar ei grunnleggjande Katolsk dogm. Når dei gjer noko av dette fell dei ipso facto (automatisk) utanfor Kyrkja. Dette treng dei ingen deklarasjon for å gjere. Dei fleste i vårt samfunn, vel 90% har vorte døypte som spedborn på korrekt vis. Hadde dei då døydd som spedborn, hadde dei kome direkte inn i Himmelriket. I dåpen vart dei medlemmar i den evig saliggjerande Katolske Kyrkja. Men når og kvar har det vorte deklarert at dei har mista medlemskapet sitt? Kvar kan du t.d finne eit dokument som seier at "biskop" Rose-Mari Köhn er ein apostat, og at ho vert fordømt ved namn gjennom å fornekte eit mannleg presteskap, at frelse kjem gjennom tru og gjerningar eller at homofili er ei synd? Der er ingen slike dokument, for det er ikkje mogeleg for Kyrkja å gå igjennom kvar ende apostat og forklare at dei er utanfor Kyrkja. Men likevel vågar visse å hevde at slike dokument er naudsynte, og dei kan difor heller ikkje kunne seie at Rose-Mari Köhn ikkje er Katolikk, då der ikkje er noko dekret som har klargjort dette for dei. Om ein skulle vere konsekvent, skulle ein då heller ikkje kunne seie at Madonna, som no omfemner kabbalah, ikkje lenger er Katolikk, ettersom ho ikkje har vorte forklara utanfor Kyrkja. Dette er ein fullstendig absurd posisjon, ettersom det visst er mogeleg å identifisere at nokon er "utruande." Dette er og ein posisjon som hånar den apostoliske truvedkjenninga, som er dei grunnleggjande dogmene alle Katolikkar må kjenne til og tru på for å i det heile kunne hevde å vere Kristne. Ein kan då ikkje vere Katolikk og samstundes vere ignorant om desse dogmene. Lat meg igjen sitere Pave Paul IV: "DEI SOM PÅ SLIKT VIS HAR VORTE FREMJA (dvs. kjettarar) ELLER OPPLYFTA SKAL VERTE FRÅTEKE AUTOMATISK, OG UTAN AT DET ER NAUDSYNT MED EI SÆRSKILD DEKLARERING, ALL VYRDNAD, POSISJON, ÆRA, TITTEL, AUTORITET, EMBETE OG KRAFT."
                 Automatisk, og utan at det er naudsynt med ei særskild deklarering betyr nett det- at det ikkje er naudsynt med ei særskild deklarering. Menneske kan verte exkommuniserte på to vis, både ferendae sentiae og laetae sentiae, altso både med og utan deklarasjon.

Den som er av god vilje, og som framleis heng med i svingane, kan altso lite på fleire ting. Lat meg summere innhaldet i dei 2 bloggartiklane me no har lese, og kva me no har bevist..1) At dogmer skal forståast slik som dei alltid har vorte definerte, og 2) me er samde om at ein er ein kjettar om ein so berre skulle fornekte ei ende dogm! 3) det er mogeleg å fornekte ei dogm i opposisjon imot definisjonen, eller ved å halde på eit syn som utelukkar definisjonen. 4) Kjettarar er ikkje ein del av Kyrkja. 5) Ein kjettar kan ikkje gyldig veljast til Pave, sjølv om so heile kardinalkollegiet er samde om det og uansett kor lang tid det har gått.