Å sanne syndene sine utan ein prest til stades!

I desse tider då ein gjerne ikkje har ein prest i nærleiken som ein kan gå til for å skrifte sakramentalt, vert det enno viktigare å sanne syndene sine dagleg. Kyrkja har utvikla ei bøn nett for slike høve. Etter at du har ransaka samvitet ditt og sanna syndene dine framfor Gud, kan du be ei bøn som på engelsk vert kalla for "The Act of perfect Contrition." (Ei handling av perfekt anger for synd.) Det er då sjølvsagt ikkje nok å berre ramse opp bøna med leppene. Tanken er at ein skal koma til Gud med eit angrande hjarte og be om tilgjeving og miskunn. Det er dessutan viktig at ein kjem til Gud med intensjonen å sanne dei same syndene sakramentalt hjå ein prest so snart høvet byr seg. Ei bønestund kan innleiast med desse orda:

Eg bekjenner til Allmektig Gud, til Velsigna Maria, evig Møy, til Velsigna Mikael Ærkeengelen, til Velsigna Johannes Døyparen, til dei heilage Apostlane Peter og Paulus og til alle Helgena at eg har synda i tankar, ord og gjerningar, av mi skuld, av mi skuld, av mi store, sorgfulle skuld.
           Difor tryglar eg deg Velsigna Maria, evig Møy, Velsigna Mikael Ærkeengelen, Velsigna Johannes Døyparen, dei heilage Apostlane Peter og Paulus og alle Helgenar om å be til Herren vår Gud for meg.
Måtte den Allmektige og evige Gud innvilge oss forlating, utløysing og utfriing frå alle våre synder.
Måtte den Allmektige Gud sjå i nåde til oss, tilgje oss alle våre synder og føre oss til det evige livet.
Å Heilage Ande, Min Gud; kom til mi hjelp, eg ein syndar. Hjelp meg å ransake samvitet mitt, å sanne alle syndene mine med perfekt anger og å rette til livet mitt. Amen

(Her kan du stoppe opp, lytte til samvitet ditt og sanne alt du kjem på. So bekjenner du alt høgt for Gud..
Eg sannar at eg har..osv..)
ETTER AT DU HAR SANNA SYNDENE DINE SEIER DU:
Å min Gud, eg er hjarteleg lei meg for at eg har fornærma Deg og eg foraktar alle mine synder, fordi eg fryktar tapet av Himmelen og plagene i helvetet. Men mest av alt fordi dei syndene eg har gjort fornærmar Deg, å min Gud, som er berre god og som fortener all min kjærleik. Eg har ein fast intensjon, med di store miskunns hjelp, å sanne syndene mine, å gjere bot og å forbetre livet mitt fullt og heilt. Amen

Problemet med at ein ikkje alltid har høve til å sanne syndene sine Sakramentalt hjå ein Prest, er at ein i slike høve må oppnå perfekt anger for å verte løyst frå synda. I skriftesakramentet er UPERFEKT anger nok for å verte løyst frå synda. Med "uperfekt anger" meinast at du ber om tilgjeving fordi du veit du har gjort feil og fryktar å hamne i helvetet og gå miste om Himmelen.
            Men PERFEKT ANGER er mykje vanskelegare å oppnå. Ein slik angrande syndar kjem til Gud med sorg fordi han har såra Gud, som han elskar so høgt. Angeren bottnar slik i kjærleiken til Gud og ikkje berre i den personlege frykta for smerte og død. Perfekt anger er naudsynt for å verte løyst frå synda utanom skriftesakramentet. Men det er ikkje umogeleg, då Gud er full av miskunn, og framleis ser til sine sauer i vanskelege tider. Ein må sanne syndene sine kvar dag, gløym ikkje det!

Ei bøn frå bøneboka "Raccolta" som er meir tydeleg når det gjeld perfekt anger er denne:
Min Gud, eg trur på Deg, eg vonar på Deg, eg elskar Deg over alle andre ting av heile mi sjel, av heile mitt hjarte og av all mi styrke; eg elskar Deg då du er uendeleg god og verdig å verte elska; og då eg elskar Deg, angrar eg av heile mitt hjarte at eg har fornærma Deg; sjå i nåde til meg ein syndar. Amen
(300 dagar med avlat)

Vedkjenning av tru når ein skal konvertere frå ei falsk lære til Katolske Kyrkja.

Dette er ei skrift forfatta av Kyrkja sjølv i høve der nokon skal ta steget inn i den Katolske Kyrkja. Personen er nøydd til å avseie seg (abjuration) dei falske lærene sine fyst og å bekjenne ei tru på Den Sanne Kyrkja. Dette må gjerast framfor ein prest, men i tider som dette kan ein gjere dette sjølv framfor Gud, med intensjonen å gjere det framfor ein prest med det same høvet byr seg. Etter at ein har gjort dette vert ein Katolikk og kan ta del av Sakramenta og tilbedinga av den Eine Sanne Guden innanfor Kyrkja.  

SANNING AV TRU:

Eg .............(namn), no medan eg har dei heilage Evangelia framfor augene mine, som eg rører med handa mi, vel vitande om at ingen kan verte frelste utan den trua som den Heilage Katolske Romerske Kyrkja held på, trur og lærer, og som eg til mi store sorg har gjort urett imot, gjennom at eg har halde for å vere sanning og trudd på lærer som går imot Hennar lærer. (Ver gjerne spesifik og nemn dei heresiane som kjenneteiknar sekta du har vore med i.)
         Eg sannar no, med sorg og anger for mine tidlegare feilsteg, at eg trur at den Heilage Katolske Apostoliske Romerske Kyrkja er den ende og den sanne Kyrkja, grunnlagd på jorda av Jesus Kristus, som eg underkastar meg av heile mitt hjarte. Eg trur på alle trusartiklar som Ho openberrar for meg til tru, og eg avviser og fordømer alt som Ho avviser og fordømer, og eg er no klar til å fylgje alt som Ho byd meg å fylgje. Og særskild sannar eg at eg trur på:

Ein ende Gud i tre guddommelege Personar, distinkte frå og like til kvarandre- det vil seie Faderen, Sonen og Den Heilage Anden.

Den Katolske læra om Inkarnasjonen (at Gud vart menneske), lidinga, døden og oppståa til Jesus Kristus og den personlege samanskipinga av Jesu to Naturar- den guddommelege og den menneskelege, det gudommelege Moderskapet til den Høg Heilage Maria ilag med hennar lytelause møydom.

Det sanne, ekte og substansielle nærveret av Lekamen og Blodet, ilag med Sjela og Guddommelegheita av Vår Herre Jesus Kristus i Det Heilage Sakramentet Eukaristinen.

Dei sju Sakramenta innstifta av Jesus Kristus for vår frelses skuld, dvs: Dåp, Konfirmasjon, Eukaristin, Bot, Siste Salvinga, Heilage Ordinasjonar og Ekteskapet.

Skjærselden- for at dei døde skal stå opp att, evig liv, og at den romerske leiaren, Paven, er øvste styrande, ikkje berre i æra men og i utføring. Han er etterkomaren til St.Peter, Jesu Kristi Vikar, Prins av Apostlane.

Venerasjonen av alle Helgena og av deira avbilde. Autoriteten til den Apostoliske og Kyrkjelege Tradisjonen, til dei heilage Skriftene, som me må tolke og skjøne berre ut ifrå det som vår Heilage Moder den Katolske Kyrkja har helde fast og framleis held fast.

Og alt anna som har vorte definert og erklært av dei heilage Skriftsamlingane og av dei økumeniske Konsila (Kyrkjemøte som skal gjelde heile Kyrkja) frå Vatikanet, særskild av Kyrkjemøtet i Trident, og særskild det som omhandlar leiarposisjonen til den Romerske Paven og det ufeilbare læreembete som han har.

Med eit oppriktig hjarte, difor, og med urokkeleg tru, foraktar og avseier eg meg kvar ende vranglære, heresi og sekt som går imot alt som den Katolske og Apostoliske Romerske Kyrkja står for. Måtte Gud og desse Hans Heilage Evangelium som eg rører med handa mi hjelpe meg.

Bøn av Asa

2.Par (2.Krøn) 14:11 Og Asa ropa til Herren sin Gud og sa: Herre, for deg gjer det ingen skilnad um du hjelper med få eller mange. Hjelp oss, Herre, vår Gud! For deg set me lit til, og i ditt namn hev me gjenge mot denne store hopen. Herre, du er vår Gud; lat det ikkje henda at eit menneske stend seg mot deg! 12 Då laga Herren det so at etiopane tapte for Asa og Juda-heren og rømde.

Passar vel bra inn i tida me lever i. Me er få mot ein stor hop. Men det er ikkje ei utfordring for Gud, med Herren kan me springe mot ein mur eller ein hær. Han gjer stega våre lette som hjorten!

Eit syn av den Heilage Antonios!

St. Antonios av Alexandria var ein ørkenfader som vart født på slutten av 200-talet og døydde i 365 e.Kr. i det som idag kallast Egypt. Kort tid etter at han døydde, samla St.Athanasios av Alexandria den informasjonen som han kunne finne om St.Antonios, og skreiv biografien om livet hans. I 1991 vart boka for fyste gong oversett frå gresk til svensk. Mot slutten av biografien nemner St.Athanasios eit særs interessant syn som like gjerne kan skildre tilhøva i Kyrkja i dag som det skildrar samtida til St Antonius. Boka er forresten ei særs bra bok som eg skulle anbefale alle å lese. Innleiinga er full av liberale kommentarar sjølvsagt, men sjølve boka er bra, særskild når det gjeld læra om demonisk aktivitet, noko ørkenfedrane fekk meir erfaring av enn kanskje nokon andre Kristne i historia. (Boka heiter "Antonios Liv", og er utgjeve av Artos Bokförlag, andre utgåva kom i 2003 og oversettjinga er av Tomas Hägg og Samuel Rubenson.)

Utdrag frå boka:

Ein gong då han (Antonios) sat og arbeidde, fell han inn i ein slags ekstase og sukka tungt medan synet vara. Etter ei stund vende han seg til dei som var til stades, sukka, skolv, røyste seg og bad, bøygde seg ned på kne og vart sittjande lenge i same stilling. Til slutt røyste den gamle mannen seg gråtande. Dei som var til stades, som no hadde byrja å skjelve av skrekk, bad om å få vite kva det var, og gav seg ikkje før han endeleg svara dei. Med eit djupt sukk sa han: " Mine born, det skulle vere betre å få døy innan det som synet varslar om vert verkeleg." Då dei trygla han på nytt, braut han ut i tårar og sa: "Vreide kjem til å råke Kyrkja, og Ho kjem til å verte overgjeven i hendene på mennesker som er som sjelslause dyr. For eg såg bordet i Guds hus, og rundt ikring på alle sider stod det esel og sparka på det som var innanfor, slik som utemja dyr kan hoppa og sparka ikring seg. De la sikkert merke til korleis eg sukka. For eg høyrde ei røyst som sa: "Mitt Alter skal verte ein styggedom." 

             Dette sa den gamle, og to år seinare kom arianarane sitt angrep, som me no opplever (på Athanasios si samtid), og deira plundring av Kyrkjene, dei raska til og med til seg nattverdsbegeret med vald og let heidningane bere det vekk, dei tvinga heidningane som arbeidde i verkstadane å delta på møta deira, og framfor andleta deira gjorde dei kva dei ville på Altera. Då innsåg me alle at esela som sparka varsla Antonios på førehand om det som arianarane gjer idag, sjelslause som dyr.
            "Ver ikkje motlause, mine born. Slik som Herren har utaust sin vreide, slik skal Han og helbrede att. Kyrkja skal snart få attende si pryd og stråle som Ho brukar å gjere. De skal få sjå at dei forfylgde skal få gjenoppretting, gudløysa dreg seg attende til sine holer og den rette trua forkynnast med full fridom på alle stader. Sjå berre til at de ikkje skitnar dykk ut med arianarane. Den læra er ikkje frå Apostlane, men kjem frå demonane og far deira, djevelen. Nei, ho er utan frukt og ufornuftig, ho saknar rett innsikt, nett som esela utan sjeler."
(1.bilete: St. Antonios, 2.bilete: St. Athanasios)