Kort om sølibatet!

I dag er det oppe til debatt i det offentlege om det er bra at Katolske prestar lever i sølibat. Dei seier at saka må diskuterast og at alle pedofiliskandaler berre er med på å syne at sølibatet er uheldig. På nyhendene i dag sa dei at problemet med pedofili innan "Katolske Kyrkja" byrja på 1960-talet. Ikkje so uventa, det var då Andre Vaticankonsiliet vart innførd. Pedofiliskandalene finn altso ikkje stad i den Sanne Kyrkja, men i Novus Ordo, den falske anti-kyrkja. Endå eit bevis Gud har gjeve verda på at Han ikkje er å finne i denne dårlege kopien av ei "kyrkje." Noko som er underleg er at ingen verkar å sjå sambandet mellom at Novus Ordo har sluppe inn homofile menn som liksom skal leve i sølibat i organisajonen sin og all pedofilien. Det er då stort sett gutungar som har vore offera for desse ekkelgubbane. Det sanne, heilage presteskapet og sølibatlivet derimot, er ikkje noko ein skal sjå ned på. Paulus kallar sølibatet for eit høgare kall enn ekteskapet. St. Josef og Den Heilage Maria Møy levde i sølibat, i eit kvitt ekteskap. Dei Apostlane som var gifte levde i sølibat etter at dei vart kalla av Kristus. Men hovudargumentet for at prestar ER NØYDDE å leve i sølibat kan ein finne i Skriftene. For kvar gong ein prest i den Gamle Pakta skulle offre i Tempelet eller i Tabernaklet, so var han pålagd å faste frå kvinner fyst. Han fekk ikkje ha samlag med kona si på tre dagar. Eller når David og mennene hans åt skodebrøda, so spurte presten fyst om dei hadde halde seg vekke ifrå kvinner. Då dei hadde det, fekk dei ete brøda. Prestane i GT kunne vere gifte fordi dei ikkje offra opp offer like ofte, dei bytte på å gjere det. Men prestane i Den Nye Pakta offrar opp det ublodige Messeofferet som er Jesu Kropp, Blod, Sjel og Guddom KVAR DAG. Og kvar gong dei gjer dette må dei ha fasta ifrå samlag i 3 dagar. Korleis kan dei då leve i eit ekteskap når dei er pålagde å feire Messe dagleg?! Der er mange andre fordelar med prestane sitt sølibat, men det er Messeofferet som er hovudargumentet. Det er sant at andre riter enn den Romerske riten har hatt gifte prestar. Men desse prestane feira heller ikkje Messe kvar dag. Romersk Katolske prestar kan ikkje leve i ekteskap med ei kvinne. Dei er dessutan gifte med Gud, dei er ikkje einsamståande. Noko anna er det med desse perverse Novus Ordo mannfolka, som ikkje er Kristne eingong. Dei er ikkje eingong prestar, dei er berre pedofile og heretikarar! Det er Sedevacanse! Pave Leo XIII åtvara oss alle om det som skulle koma då han skreiv bøna til Erkeengelen Mikael. Her kjem ho på engelsk med forklaring:  Linken til sida ho er henta ifrå er : www.mostholyfamilymonastery.com/2_LeoXIII.pdf 

 Pope Leo XIII’s Prayer to St. Michael – a Prophecy about the Future Apostasy in Rome

Pope Leo XIII’s Prayer to St. Michael the Archangel is prophetic. Composed over 100 years ago, and then suppressed, Pope Leo XIII’s original Prayer to St. Michael is a very interesting and controversial prayer relating to the present situation in which the true Catholic Church finds itself. On September 25, 1888, following his morning Mass, Pope Leo XIII became traumatized to the point that he collapsed. Those in attendance thought that he was dead. After coming to consciousness, the pope described a frightful conversation that he had heard coming from near the tabernacle. The conversation consisted of two voices – voices which Pope Leo XIII clearly understood to be the voices of Jesus Christ and the Devil. The Devil boasted that he could destroy the Church, if he were granted 75 years to carry out his plan (or 100 years, according to some accounts). The Devil also asked permission for “a greater influence over those who will give themselves to my service.” To the Devil’s requests, Our Lord reportedly replied: “you will be given the time and the power.”

Shaken deeply by what he had heard, Pope Leo XIII composed the following Prayer to St. Michael (which is also a prophecy) and ordered it to be recited after all Low Masses as a protection for the Church against the attacks from Hell. What follows is the prayer (note especially the bolded portions), followed by some of our comments. The prayer was taken from The Raccolta, 1930, Benziger Bros., pp. 314-315. The Raccolta is an imprimatured collection of the official and indulgenced prayers of the Catholic Church.

The Prayer:


Pope Leo XIII’s prophecy about the future apostasy in Rome


O Glorious Archangel St. Michael, Prince of the heavenly host, be our defense in the terrible warfare which we carry on against principalities and Powers, against the rulers of this world of darkness, spirits of evil. Come to the aid of man, whom God created immortal, made in his own image and likeness, and redeemed at a great price from the tyranny of the devil.


Fight this day the battle of the Lord, together with the holy angels, as already thou hast fought the leader of the proud angels, Lucifer, and his apostate host, who were powerless to resist thee, nor was there place for them any longer in Heaven.


That cruel, that ancient serpent, who is called the devil or Satan, who seduces the whole world, was cast into the abyss with his angels. Behold, this primeval enemy and slayer of men has taken courage. Transformed into an angel of light, he wanders about with all the multitude of wicked spirits, invading the earth in order to blot out the name of God and of his Christ, to seize upon, slay and cast into eternal perdition souls destined for the crown of eternal glory. This wicked dragon pours out, as a most impure flood, the venom of his malice on men of depraved mind and corrupt heart, the spirit of lying, of impiety, of blasphemy, and the pestilent breath of IMPURITY, and of every vice and iniquity.
These most crafty enemies have filled and inebriated with gall and bitterness the CHURCH, the spouse of the immaculate Lamb, and have laid impious hands on her most sacred possessions. In the Holy Place itself, where has been set up the See of the most holy Peter and the Chair of Truth for the light of the world, they have raised the throne of their abominable impiety, with the iniquitous design that when the Pastor has been struck, the sheep may be scattered.


Arise then, O invincible Prince, bring help against the attacks of the lost spirits to the people of God, and give them the victory. They venerate thee as their protector and Patron; in thee holy Church glories as her defense against the malicious power of hell; to thee has God entrusted the souls of men to be established in heavenly beatitude. Oh, pray to the God of peace that He may put Satan under our feet, so far conquered that he may no longer be able to hold men in captivity and harm the Church. Offer our prayers in the sight of the Most High, so that they may quickly conciliate the mercies of the Lord; and beating down the dragon, the ancient serpent, who is the devil and Satan, do thou again make him captive in the abyss, that he may no longer seduce the nations. Amen.


Behold the Cross of the Lord; be scattered ye hostile powers.
The Lion of the tribe of Judah has conquered, the root of David.
Let thy mercies be upon us, O Lord.
As we have hoped in thee.
O Lord, hear my prayer.
And let my cry come unto thee.


Let us pray.
O God, the Father of our Lord Jesus Christ, we call upon thy holy name, and as suppliants we implore thy clemency, that by the intercession of Mary, ever Virgin immaculate and our Mother, and of the glorious Archangel St. Michael, thou wouldst deign to help us against Satan and all other unclean spirits, who wander about the world for the injury of the human race and the ruin of souls. Amen.

Pope Leo XIII’s prophecy about the future apostasy in Rome

As one who reads the prayer (especially the bolded portion) can see, Pope Leo XIII seemed to foresee and predict the great apostasy; and he seemed to pinpoint that this apostasy would be led from Rome – Rome which alone is “the Holy Place itself, where has been set up the See of the most holy Peter and the Chair of Truth for the light of the world.” Pope Leo foresaw that this place (Vatican City in Rome), where had been set up the Chair of Peter by the first Pope, St. Peter himself, would become the throne of Satan’s abominable impiety, with the “iniquitous design that when the Pastor (the true Pope) has been struck, the sheep (the Catholic faithful) may be scattered.” These are Pope Leo XIII’s words.

Pope Leo XIII was not predicting the defection of the Catholic Church (which is impossible, as the gates of Hell can never prevail against the Church [Mt. 16]), nor the defection of the Chair of Peter (which is also impossible), but rather he was predicting the implementation of an apostate, counterfeit Catholic religion from Rome, in which “the pastor” (the true pope) is replaced by a usurping antipope (as has occurred at times in Church history), with the iniquitous design that “the sheep may be scattered.”

Pope Leo’s prayer also foresaw that Satan’s impure apostates would lay impious hands “on the Church’s most sacred possessions.” What are the Church’s most sacred possessions? The most sacred possessions of the Church are those things which Christ entrusted to Her: namely, the deposit of faith (with all of its dogmas) and the seven sacraments instituted by Our Lord Jesus Christ Himself. Therefore, Pope Leo’s prayer foretold the attempted destruction of the deposit of faith with Vatican II and the new sacramental rites of the Vatican II Church. Both of these will be covered in detail in this book. We will see that Paul VI’s laying of impious hands on the Church’s seven sacramental rites beginning in April of 1969, which produced an invalid New Mass, an invalid New Rite of Ordination, and gravely doubtful rites of Confirmation and Extreme Unction, fulfilled Pope Leo’s prediction to the letter.

In 1934, Pope Leo’s striking prayer (given above) was changed without explanation. The key phrase referring to the apostasy in Rome (the Holy Place, where the See of Peter has been set up for the light of the world) was removed. Around the same time, the use of Pope Leo XIII’s longer Prayer to St. Michael after each Low Mass was replaced by a shorter prayer, the now famous abbreviated Prayer to St. Michael. This prayer goes as follows:

“St. Michael the Archangel, defend us in battle, be our protection against the wickedness and snares of the devil; may God rebuke him, we humbly pray; and do thou, O Prince of the heavenly host, by the power of God, thrust into hell Satan and all evil spirits who wander through the world for the ruin of souls. Amen.”

There is nothing wrong with this prayer to St. Michael; in fact, it is very good and efficacious. However, the point is that it’s not the longer Prayer to St. Michael that Pope Leo XIII composed. The shorter prayer was, in the view of many, promoted as a substitute, so that the faithful would be unaware of the incredible content of the longer prayer, as described above. If the longer Prayer to St. Michael had been recited at the end of every Low Mass and not suppressed in 1934, how many millions more would have been stirred to a resistance when they encountered the attempted new post-Vatican II religion that we will cover in this book? How many would have seen through the systematic dismantling of the traditional Catholic Faith after Vatican II?

Pope Leo XIII’s longer Prayer to St. Michael also fits perfectly with Our Lady of La Salette’s famous appearance and prediction in 1846: “Rome will lose the faith and become the Seat of the Antichrist... the Church will be in eclipse.” Pope Leo’s words suggest that Antichrist himself, or at least the forces of Antichrist, would set up their seat in Rome: “In the Holy Place itself, where has been set up the See of the most holy Peter… they have raised the throne of their abominable impiety…”

MESSA- NOKO HEILT ANNA ENN PROTESTANTISKE SAMLINGAR!

Ei Katolsk Messe er noko heilt anna enn ei protestatisk "gudsteneste" eller eit anna "møte." Det er Gud sjølv som vel korleis Han vil bli tilbedt. Kvifor skulle Han elles varte so rasande når jødane held på å offre opp offer til Han (ikkje berre til baal og slikt alltid) på haugar rundt omkring i Israel i Gamletestamentet. Gjorde dei noko gale når dei ofra til Gud? JA. Fordi dei ikkje gjorde det der Gud hadde sagt at dei skulle gjere det. Fyst ville Gud bli forsona med menneske i Tabernaklet og seinare i Tempelet, men mange jødar held på med offer på sjølvbygde alter på haugane rundt omkring. Gud let seg ikkje tilbe slik. På same vis er det idag. Han let seg ikkje tilbe på feil plass, etter feil formel. Gud let seg berre tilbe slik som Han har sagt at Han vil bli tilbedt gjennom sine Apostlar. Og Han har sagt at me vert forsona med Han i Det Heilage Messeofferet. Ho er ei direkte oppfylling av det gamle jødiske tempelofferet som den Gamle Pakta sentrerte seg rundt og det som offeret peika fram imot. Me kan lese i det Gamle Testamente korleis jødar kom til presten i tabernaklet og seinare i tempelet med sauer, geiter, duer osv. for at presten skulle ofre opp blodoffer for dei som syndoffer, reinsingsoffer, fredsoffer.. Men desse dyra kunne ikkje i seg sjølve betale for menneska sine synder, for korleis kan eit lamm gjere opp for eit menneske? Dei peika fram på Guds Lamm som ber all verdsens synder. Me kan lese om profetien i Mal 1:11 "For frå solekoma til soleglad skal mitt namn verta stort millom heidningfolki, og på kvar ein stad skal dei brenna røykjelse og bera fram offergåvor for namnet mitt, reine offergåvor; for namnet mitt skal verta stort millom folkeslagi, segjer Herren, allhers Gud." Her ser me altso at heidningfolka, mellom folkeslaga, dei som ikkje er jødar, skal koma med OFFERGÅVER og brenna RØYKJELSE. Og det er nett det ei Katolsk Messe er, i motsetning til protestantiske greier som berre er song, bøn, preike, symbolske handlingar, evt underhaldning og sosialt samvære. Menneske er i sentrum. på den Katolske Messa vert røykjelse brend i samband med bøner, men det viktigaste med Messa er at Presten konsekrerar brød og vin, slik at det ikkje lenger er brød og vin, men vert Jesu Kjøt, Blod, Sjel og Guddom. (Transubstasjon.) Dette offeret tek presten og offrar opp på altaret for sine eigne synder og for syndene til Kyrkjelyden. Eit Offer og eit Sakrament kalla Eukaristin. Ikkje at Jesus døyr ein gong til, men at det same offeret som Jesus offra ein gong på Golgata kjem ned på altaret som eit mirakel, fordi Gud er utanom tid og rom og ingenting er umogeleg for Han. Dette offeret kallast eit "ublodig" offer, mens det blodige offeret er når Jesus døydde på Krossen den eine gongen. Presten står med ryggen til Kyrkjelyden, fordi han ber fram offeret framfor Gud, mens lekfolket, som allereie har skrifta for ein prest innan Messa, knelar ved kyrkjebenkane og sannar syndene sine og ber bøner som dei offrar opp for seg sjølve og andre. Gud er i sentrum, ikkje menneska, slik som ein opplever det i protestantiske kretsar. Det gjer ikkje noko at det er på latin om du ikkje kan latin, for presten gjer dette framfor Gud for di skuld, og mykje av det seier han til og med i tystnad, so du høyrer ikkje ein gong kva han seier. Din jobb er å be, meditere, ofre opp offer for deg og andre, tilbe og sanne synder. Preika er alltid på lokalpråket og all anna undervisning og trusopplæring er alltid på lokalspråket. Eukaristinen reinsar deg frå synder du har angra og sanna i skriftestolen, men og alle veniale eller svakheitssynder og slike mindre synder som du skulle ha gløymt å skrifte deg for, berre du ikkje har unnlete å gjere det med vilje. Ein kan finne spor av den Sanne Messa i t.d. den norske "kyrkja", sjølv om folk ikkje tenkjer over det sjølve. Ein har då framleis i visse kyrkjer ein ALTARRING, og det er fordi offer vert offra på nettopp ALTAR. Og brødet kallast framleis OBLAT, og ordet "oblat" tyder OFFER. Men berre på Katolske Messe vert brød og vin forvandla til Kristi Kjøt og Blod, fordi det vert gjort slik som Apostlane lærte Kyrkja det, og av menneske som har salvinga frå handspåleggelsen som kjem frå Apostlane. Gud vel sjølv korleis Han vil bli tilbedt. Dei som ikkje tek imot Eukaristin på ein verdig måte, altso etter å ha skrifta syndene sine Sakramentalt og med sann anger og bot, drikk ein dom over seg. Fordi det ER blod og kjøt i røynda! Ikkje berre symbolsk. 1.Kor 11: 27 Difor, den som et brødet og drikk Herrens kalk uverdigt, han vert skuldig i Herrens lekam og blod. 28 Men kvart menneske prøve seg sjølv, og so ete han av brødet og drikke av kalken! 29 For den som et og drikk, han et og drikk seg sjølv til dom når han ikkje gjer skil på Herrens lekam." Visse reagerar på at lekfolket berre tek imot "brødet" og ikkje "vinen", men begge deler vert alltid konsekrerte og presten tek del av begge. Anden/Kyrkja har openberra at både Kristi kjøt og blod finnst i Brødet, og det er difor nok å ta imot "brødet." Eit anna argument for at Den Kristne Messa handlar om eit ublodig offer, er at dei i urkyrkja vart beskulda for kannibalisme av heidningane. Og det var jo for so vidt sant. Dei et då Kristus kvar gong. Og so har du jo sjølvsagt dette med antikrist som skal sette seg i Herrens tempel og ta vekk det daglege offeret. korleis kan han ta vekk det daglege offeret, om det ikkje vert offra opp daglege offer på den tida når han kjem? Og det er ikkje Jødane sitt gammaltestamentlege offer i eit tredje tempel heller, for då skulle det ikkje vere HERRENS tempel, men eit avgudstempel til spott for sann Kristendom. Messeofferet er ekstremt viktig i Katolsk Tru, og til og med i Apostelgjerningane kan ein lese om korleis alle samlingane til dei fyste Kristne sentrerte seg rundt Messeofferet, eller "Brødsbrytelsen." som det og vert kalla. Under alle andre måltid er det maten som vert ein del av deg. Under dette måltidet er det du som vert ein del av maten, av Kristus sjølv.

St. Nilus profetien!

St. Nilus var ein av dei mange læresveinane til St. John Chrysostom (347-407). Han var ein offiser ved hoffet i Konstantinopel, gift, hadde to søner, og vart seinare prest. Verka han skreiv, inkluderar ei mengde brev som tek opp fordøming av heresiar, avgudedyrking, misskjøtsel av tukt og brot, reglar og prinsipp av ascetisme. St. Nilus døydde omlag år 430 e.Kr. Festdagen sin har han 12. November.

Profetien!

Etter året 1900, mot midten av det 19. århundret, menneska av denne tida kjem til å verte ugjenkjennelege. Når Adventstida for antikrist nermar seg, kjem menneska sine sinnelag til å verte fulle av skodde, på grunn av kjøtlege lyster, og vanvørdnad og lovløyse vill vekse seg sterkare. Då kjem verda til å verte ugjenkjenneleg. Menneska sin utsjånad kjem til å endre seg, og det vert umogeleg å skilje ut kven som er menn og kven som er kvinner grunna den skamlause måten dei kler seg på og har håret sitt. Desse menneska kjem til å vere som ville dyr på grunn av freistingane frå antikrist. Der kjem ikkje til å vere meir respekt for foreldre og eldre, kjærleiken forsvinn, og Kristne hyrdingar, biskopar og prestar vert forfengelege menn, som heilt mislukkar å skilje mellom vegen åt høgre og venstre handa. På denne tida kjem moralen og tradisjonane til dei Kristne og Kyrkja til å endre seg. Menneska kjem til å gå vekk ifrå blygsla, og splittring vill regjere. Falskheit og grådigheit får ein sterk posisjon, og ve til dei som samlar seg skattar. Lyst, homofili, løynde synder og mord kjem til å styre i samfunnet. På denne tida i framtida, grunna krafta av slike enorme brot og laus oppførsel, kjem folk til å verte fråtekne nåde frå Den Heilage Anden, som dei fekk i den Heilage Dåpen og det same gjeld anger.

         Guds Kyrkje vert fråteken Gudfryktige og pietistiske hyrdingar, og ve til dei Kristne som vert att i verda i desse tider; dei kjem til å miste trua heilt for dei kjem ikkje til å få høve å sjå kunnskapsljoset frå ein einaste ein. Då kjem dei til å skilje seg frå verda på heilage gøymestader, på leiting etter å lette dei andelege lidingane, men på alle kantar møter dei støytesteinar og motstand. Og alt dette kjem som ein konsekvens av det faktum at antikrist ynskjer å vere herre over alle ting, og å verte styrar over heile universet, og han kjem til å gjere mirakel og fantastiske teikn.

           Han kjem og til å gje stolen visdom til ein ulukkeleg mann, slik at han kjem til å finne opp eit vis som gjer at ein mann kan føre ein samtale med ein annan mann frå ein kant av verda til ein annan. På denne tida kjem menn og til å kunne flyge gjennom lufta som fuglar og gå ned på havsdjupa som fiskar. Og når dei har oppnådd alt dette, kjem desse ulukkelege menneska til å leve liva sine i stor behagelegheit i uvisse om, stakkars sjeler, at det er lureri frå antikrist. Og, den ureine! Han kjem til å ha slik enorm framgong i

fåfenge at den rette vegen vert løynd og menneska mister trua på at den Treeinige Guden eksisterar.

         Då vil Gud, som er heilt god sjå menneskeslekta sitt fall og vil korte ned dei dagane for dei få utvalde si skuld, dei som vert frelste, fordi fienden ynskjer å leie sjølv dei utvalde ut i freisting om det er mogeleg... då kjem tuktesverdet brått til å openberre seg og drep han som perverterar og hans tenarar.

Asarja si bøn!

(Bilete frå ei av Novus Ordo sine klovnemesse)

Der er ei bøn i Bibelen, i Daniel, som er slåande lik den ståa som me har i Den Katolske Kyrkja i dag. Ei profetisk bøn rett inn i våre tider. Daniel 3:34 "For Ditt Namn si skuld, forkast oss ikkje for alltid, og opphev ikkje Di pakt. 35 Ta ikkje Di miskunn frå oss, for Abraham, Din ven si skuld, for Isak, Din tenar si skuld og for Israel, Din heilage si skuld! 36 Du lova dei å gjere etta deira så talrik som stjernene på himmelen og som sanden på havet si strand. 37 Men no, Herre, er me blitt gjort til det minste av alle folkeslag. Alle stader på jorda er me i dag fornedra for våre synder si skuld. 38 Me har no verken fyrste, profet eller leiar, heller ikkje brennoffer, slaktoffer, grødeoffer eller røykjelse, eller ein stad der me kan bere fystegrøda fram for Ditt Åsyn og finne miskunn. 39 Men ta imot oss fordi me kjem med angrande sinn og audmjuk ande. 40 Lat dette vere slaktofferet vårt for Ditt andlet i dag, som om me kjem med brennoffer av verar og oksar og titusenar av feite lam. Lat oss trufast fylgje Deg, for dei som set si lit til Deg, skal ikkje verte til skamme." Nett som når Jødane vart vekkførde til Babylon, so har me i dag ei Babylonhore i Vatikanet. Den sanne Katolske Kyrkja, som ikkje fylgjer det Andre Vatikankonsiliet, har vorte redusert til det minste av alle folkeslag. Og me veit at Gud skulle ikkje straffe oss slik om det ikkje var for syndene våre, for modernismen og fråfallet av den sanne trua som spreidde seg mellom Kristne som pest. No har me ikkje nokon Pave, me har ikkje prest eller biskop i Noreg, heller ikkje det heilage messeofferet eller noko Kyrkjebygnad å samlast i, der me kan få nåde i Sakramenta. Det ende me kan gjere er å halde fram i ei sann tru, å praktisere trua. Me kan naudbe Gud om nåde, gjere bot og ofre opp bøner og botgjeringar for våre eigne synder og for andre sine synder. Ja, til og med for fedrane våre sine synder og for nasjonen vår sine synder. Den som held ut til enden skal verte frelst. Det er profetert i Bibelen at i dei siste tider skal det daglege messeofferet takast vekk. Stå då faste i trua. Det skal då verte som i Noa sine dagar, og då var det då berre 8 sjeler som vart frelste, so sjå ikkje på tala, men på Kristus, som framleis kan frelse deg! Ingenting er umogeleg for Gud. Sann syndene dine for Gud med intensjonen å Skrifte dei for ein prest om du får høve til å gjere det. Be om at Han må gje deg perfekt anger for syndene dine og lov Han å forbetre deg. So er Han framleis trufast til å tilgje deg.  

(Bilde frå ei av Novus Ordo sine klovnemesse)

Kvifor ein ikkje kan vere Kristen og tru på evolusjonsteorien!

Mange i dag hevdar at dei er Kristne og at dei samstundes trur på evolusjonsteorien. Desse meiner då at dette ikkje er ei motsetning. At det går greitt å seie "Det kan då vere at Gud berre sette i gong Big Bang og so utvikla alt seg etter kvart." Eller: "Er det ikkje slik at skapinga berre er ei likning for å få menneska til å skjøne at Gud har skapa himmel og jord på ein eller annan måte." Desse argumenta er ikkje so vanskelege å motbevise. Eg kunne sjølvsagt gått inn på detaljane om vetenskapelege metodar, t.d. den usikre Carbon14 metoden eller "Lucy", -the missing link som dei har funne, der kvart bein vart funne nokre kvadratkilometer ifrå kvarandre.. Men der er so mange bra artiklar, bøker og filmsnuttar der ute om kreasjonisme at eg brukar ikkje tid på det. Dessutan er det ikkje alltid dei vetenskapelege metodane det er noko feil med. Eindel av dei er både bra, smarte og konsekvente og resultata er overveldande. Det er konklusjonane me dreg ifrå resultata som er problemet. Lat meg gje eit døme. Då Jesus gjorde sitt fyste under i bryllaupet i Kanaen gjorde han vanleg vatn om til den finaste vin. Alle som såg underet kunne vitne om at berre nokre sekund tidligare hadde dette vore vatn. Men no var det vin som hadde smak, konsistens og eigenskapar til 30, eller kanskje 40 år gammal vin. Hadde du tekje denne vinen inn i eit laboratorium og undersøkt saka, so skulle du og komme fram til at vinen var 30, eller sei 40 år gammal. Men det unike var at Jesus hadde skapt 30-40 år gammal vin på ein augneblink. Det er på same vis med annan vetenskap. Dersom vetenskapen seier meg at det tek so og so mange millionar år for lyset å gå herifrå og bort dit, kor mykje meir fantastisk er det ikkje då å innsjå at Gud gjorde dette på ein augneblink, og at alt vart skapt på 6 dagar. Som sagt, det er konklusjonane det er noko feil på, ikkje berre vetenskapen. Men no går eg heller rett til Bibelen. Ein av grunnsteinane i heile Kristendomen, i heile frelsesverket er faktumet at synda kom inn i verda. Hadde det ikkje vore slik hadde det ikkje vore naudsynt for Gud å bli menneske. Me kan lese i 1.Mosebok 3:19, etter at Adam hadde synda korleis Gud straffa han: "Med sveitte i andletet skal du eta ditt brød, til dess du fer i jorda att; for av henne er du teken. Jord er du,og til jord skal du atter verta.» På grunn av syndefallet straffa Gud mennesket med at det skulle døy og verte til jord att. Det Nye Testamentet er like rett på sak: Rom 5:12 "Difor, liksom synda kom inn i verda ved eitt menneske, og døden saman med synda, slik nådde døden alle menneske fordi dei alle synda." Rom 6:23 "For den løn synda gjev, er døden, men Guds nådegåve er evig liv i Kristus Jesus, vår Herre." Eit av hovudpoenga med Kristendomer er altso dette. Der var ikkje død, men so kom syndefallet, og alt byrja å døy som ein konsekvens av dette. Menneske lever og døyr, dyr og plantar lever og døyr. Kristus som ikkje hadde synd skulle difor ikkje ha blitt gammald og døydd av seg sjølv. Det er difor ein seier at Han La ned sitt liv. Berre slik kunne Han døy. Og no kjem eg til det viktige poenget: Ein som trur på evolusjonsteorien fornektar desse faktuma. Han seier at dyr, plantar, aper, innovative mellomledd og til slutt mennesket sjølv vart fødde og døydde, vart fødde og døydde heilt fram til syndefallet. For ein evolusjonist kjem slik døden inn i verda FØR SYNDA gjer det. Ein kan difor ikkje vere evolusjonist og tru på arvesynd, Bibelen eller frelsesverket. Det er difor umogeleg for ein Kristen å tru på evolusjonsteorien.

Kva Kanon skal me fylgje?

Kva er det som gjer at Katolske Kyrkja kan hevde at Ho har den rette samlinga av Bibelskrifter og at alle er like inspirerte? Protestantar har då ikkje dei 7 bøkene som dei sjølve tykkjer om å kalle for "Apokryfar." Katolske Kyrkja fylgjer Vulgata. Grunnen er at denne latinske oversettjinga kjem frå Septuaginta. Septuaginta kom til FØR Kristus gjekk på jorda. Når verda framleis levde under den Gamle Pakta. Jødane sjølve hadde Skrifta på hebraisk, og i ei tid då hebraisk framleis var eit talespråk som dei kunne snakke og forstå perfekt, i ei tid då dei hadde tilgong til gamle hebraiske dokument som i dag er vekke (les:eldre enn dødehavsrullane), so samla jødane sjølve dei 72 mest lærde personane for å oversette dei hebraiske skriftene til gresk i Alexandria 280-250 FØR Kristus. Dette er Septuaginta. Vulgata er ei direkte oversettjing av Septuaginta, gjort av munken St. Jerome på slutten av 300-talet, då paven St. Damascus ba han om å gjere det. St. Jerome hadde og tilgong til hebraiske manuskript som me ikkje har idag. Både Septuaginta og Vulgata inneheld dei 7 bøkene som Luther fjerna på 1500-talet. MEN! So kjem visse protestantiske teologar og seier fylgjande: "Desse 7 bøkene var ikkje med i Bibelen til dei fyste Kristne, eller til Jødane som levde i Jesus samtid. Katolske Kyrkja bestemte heller ikkje at dei skulle vere med før Kyrkjemøtet i Trent på 1500-talet." Dette utsagnet er berre tull, og eit typisk eksempel på protestantar som siterar andre protestantiske moderne kjelder, utan å kontrollere grunnkjeldene sjølve. Dersom ein les om Kyrkjemøtet i Roma i 382 e.Kr., Kyrkjemøtet i Hippo 393 e.Kr. eller Kyrkjemøtet i Carthage i 397 e.Kr. kan ein sjå at allereie då var lista over Bibelbøker klar, bl.a. under stor innflytesle frå St. Augustinus. Kyrkjemøtet i Trent tok berre opp att ein gong til noko som hadde vore sikkert i over 1100 år, og dei gjorde det berre fordi det kom slike løkar som Luther og lærte noko heilt nytt og forvirra dei ulærde. Dessutan kan ein sjå frå dei Nytestamentlege grunntekstane at Septuaginta vert sitert særs ofte, ja omkring 75 % av alle sitat er frå Septuaginta. Dette syner oss berre endå betre at det var Septuaginta som t.d. St. Paulus sjølv nytta. Visse protestantar gjer ikkje opp so lett, og seier då "Men Jødane på Jesu tid hadde ein Kanon og den inneheld ikkje desse 7 bøkene." Gløym no ikkje at Jødane før Kristi komme til jorda hadde desse 7 bøkene, eg har då nett forklart litt om Septuaginta. MEN! Etter at Jesus døydde og stod opp att, samla dei Jødane SOM IKKJE TRUDDE AT JESUS VAR MESSIAS seg for å diskutere saka. Dei kom då fram til at eindel av Bibelbøkene var for tydelege når det gjaldt den Kristne læra. Difor tok dei vekk desse bøkene. So kjem protestantar og seier at det er desse jødane me skal fylgje??! Kor sjølvmotseiande går det an å bli? Desse jødane som Krisus kalla for kalka graver? Nei. Me må akseptere heile Bibelen og ikkje halde på å tulle slik.

Sitat frå mannen som fjerna 7 bøk frå Bibelen!

Det er mykje her som eg i røynda kvier meg for å leggje ut på trykk. Nett fordi det er so blasfemisk, fordi det gjer meg so sint og fordi det gjer meg so trist. Men samstundes so er det altfor mange som fylgjer den protestantiske galne læra. Og det er for å opplyse den uopplyste at eg vel å publisere dette i bloggen min. Altso; Luther fjerna 7 BØKER FRÅ BIBELEN. Han fjerna Tobits bok, Judits bok, Visdomen, 1. og 2. Makkbearboka, Syraks bok og Baruks bok. Dessutan fjerna han 7 kapittel ifrå Esters bok og 66 vers ifrå Daniels bok, berre fordi det ikkje passa inn med den nye teologien som Luther ville promulgere. Eindel protestantar har tekje inn att desse bøkene i Bibelen, men dei rangerar dei framleis som 2.rangs bøker i tråd med det Luther ville. Når det gjeld Nytestamentet so var heller ikkje Luther trufast. Han kalla Jakobs brev for "Ein stråepistel utan evangelisk karakter." Han vanvørde på same vis Judas brevet og Hebrearbrevet. Luther sa t.o.m. at det berre var eit av Evangelia som var "heilt inspirert" og at alle bibelvers måtte jamførast med dette innan ein kunne akseptere det som Guds Ord. Ein skulda då heller ikkje å tru på det ein ikkje makta å tru på. Noko anna ekkelt å innsjå er at Luther ofte vrei på Bibelske sanningar og uttala seg både vulgært og ut av det blå. Eg kan då berre sitere Luther sjølv, so får hans eigne ord døma han. Luther-sitat 1: "Vær ein syndar og synd med mot, men tru med endå større mot. Synd skal ikkje skilje oss frå Han, sjølv om me skulle drive hor og drepe tusenvis av gongar om dagen." (Luther, M. Letter of August 1, 1521 as quoted in Stoddard, p.93). Luther-sitat 2: "Når det gjeld Gud, og ang. alt som handlar om frelse og fordømmelse. har mannen ingen fri vilje, men er ein slave, ein fange, anten av Guds vilje eller av satan." Luther-sitat 3: "Kva skade gjer det om ein mann fortel ei god og saftig lygn for ei verdig sak og for den Kristne Kyrkja si skuld? Å lyge når det er naudsynt eller passande eller for å orsake seg- slik lygn skulle ikkje vere å synde imot Gud, då han var villig til å ta slike synder på Seg." .Luther-sitat 4: "Kristus dreiv hor fyst of framst med kvinna ved brønnen, som St. Johannes fortel oss: Sa ikkje alle som stod ikring han -Kva er det han har gjort med henne? For det andre med Maria Magdalena, og for det tredje med kvinna som vart teken i ekteskapsbrot, som han sende ifrå seg so lett. So er det då slik, at Kristus som var so rettvis, må ha vore skuldig i hor innan han doydde." Luther-sitat 5: " Om ektemannen ikkje er villig (til samlag), so er det ein annan som er villig, om kona ikkje er villig, so lat tenestekvinna komme...Dersom eg skulle gje råd til kona av ein impotent mann, med hans tillatelse, at ho får gje seg sjølv til ein annan, for eksempel ektemannen sin bror, men å halde dette ekteskapet løynd og å rekne borna som den fyste ektemannen sine born. Spørsmålet er då, er ei slik kvinne frelst? Utan tvil!...Det går ikkje imot Skrifta om ein mann har fleire koner. Når det gjeld skilsmål, er det framleis under debatt om det er lov. For min eigen del foretrekk eg bigami.. Guds Ord og Gjerning er klar: Kvinner er til for å vere anten mødrer eller prostituerte...Eit ekteskapeleg samlag kan heller ikkje gjennomførast utan synd. Kroppen har ikkje noko å gjere med Gud. Når ein tek dette i betraktning kan ein aldri synde i mot Gud, berre imot sin neste." Luther-sitat 6: " Eg set større lit til kona mi og til elevane mine enn eg set til Kristus.. Det spelar ikkje noko rolle korleis Kristus oppførte seg, berre kva Han lærte." Noko anna underleg med Luther er at han var so oppteken av djevelen, toalettet og slike ekle saker. Sjølv protestantiske teologar har funne dette urovekkjande. Luther fortel korleis han hadde lange samtalar med djevelen. Desse demonane gav han syn som han opplevde som verkelege, der djevel slengde avføring på han og han slengde attende. Under eit av desse slaga utmana Luther djevelen til å sleike endetarmen hans. Luther tenkte at den beste taktikken sikkert skulle vere å "kaste han inn att i anusen min, der han høyrer heime."(H.W. Crocker, Triumph, Roseville, CA: Prima Publishing, 2001, p. 237.) Etter at Luther kom fram til kva han tykte om pavedømmet, kalla han dette for "djevelens avføring." Han sa og at paven og kardinalane burde drepast og at han sjølv og tilhengjarane hans skulle vaske hendene sine i blodet deira. (Pastor, History of the Popes, Vol. 7, p. 393.) Luther fortel og korleis han kom fram til læra om rettferdigjering av trua åleine mens han sat på toalettet. Han hevdar at "Det kom til meg som kunnskap frå Anden mens eg sat på toalettet i tårnet." Luther sin ide' om at ein burde gjere gode og ærlege synder, oppstod visst etter ein samtale med djevelen. Det er berre å lese Luthers verk "Tisch reden/Table talk/Bordssamtaler." Eg kunne ha halde fram, men tykkjer ikkje at det er naudsynt. Det som er vanvittig å tenkje på, er at dette er mannen som so mange menneske vel å stole på og fylgje, medvite eller umedvite når dei skal prøve å vinne det evige livet. Eindel protestantar hevdar at dei ikkje bryr seg so mykje om Luther. Dei berre trur på Bibelen. Men kvifor vender du ikkje attende til Kyrkja då? Det er då Luther som byrja med å "berre fylgje Bibelen." Luther sin eigen Bibel då.. Utan Luther skulle du ikkje tenkje i dei baner som du gjer. Anten du kallar deg Lutheranar eller pinsevenn, baptist, adventist, Jehovas Vitne, Israelsven, andedøypt osv.. 33 000 greiner, eg kan ikkje ramse opp alle.. sjølv om du tykkjer at du har eit personleg forhold til Jesus, so har du det ikkje til den sanne, historiske, Bibelske Jesus. Men til Luther sin Jesus. So no står du utanfor Kyrkja som Kristus grunna på St. Peter då Han gav han nyklane til Guds Rike. Omvend deg før det er for seint.